کارشناسی ارشد پرستاری
 
وبسايت تخصصی پرستاري/منابع-مشاوره-جزوه
پيوند ها

بزودي در اين سايت جزوات تخصصي پرستاري براي فروش ارائه مي شود
 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۳/٢/۱٥ توسط کیوان خدایاری

زمان توزیع کارت ورود به جلسه وزارت بهداشت تاریخ 3/3/93لغایت 7/3/93 می باشد و برگزاری آزمون در  تاریخ های 22/3/93 و 23/3/93برگزار می شود.


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٢/۱/۱٦ توسط کیوان خدایاری

تاثیر خواب بر چاقی

دانشمندان در پی یک سلسله تحقیقات می‌گویند اگر می‌خواهید وزن مناسب خود را حفظ کنید 7 تا 8 ساعت در شبانه‌روز بخوابید، نه کمتر و نه بیشتر.
به گزارش خبرگزاری شین‌هوا، پژوهشگران دانشگاه لاوال در کوبک‌سیتی در تحقیق جدیدی که در زمینه چاقی انجام داده‌اند نشان دادند که میزان مطلوب برای خواب انسان‌ها 7 تا 8 ساعت در شبانه‌روز است و افرادی که بسیار کم می‌خوابند و افرادی که زیاد می‌خوابند در واقع دچار افزایش وزن می‌شوند.
این تحقیق که در یک دوره زمانی 6 ساله انجام گرفت نشان داد افرادی که 5 تا 6 ساعت و نیز افرادی که به طور متوسط 9 تا 10 ساعت در شب می‌خوابیدند در مقایسه با افرادی که شبها 7 تا 8 ساعت می‌خوابیدند، بیشتر دچار اضافه وزن شدند.


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۱۱/٢٢ توسط کیوان خدایاری

زمان ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد وزارت بهداشت 24/11/91 لغایت 12/12/91 می باشد و زمان ثبت نام کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد تا 28/11/91 می باشد.

زمان آزمون تاریخ 9/3/92 لغایت 11/3/92 می باشد


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۱٠/٦ توسط کیوان خدایاری

ثبت نام کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۹۲ – ارشد آزاد ۹۲

رییس مرکز آزمون دانشگاه آزاد از آغاز ثبت‌ نام آزمون کارشناسی ارشد ۹۲ دانشگاه آزاد از اواخر دی ماه خبر داد.

حذف کنکور کارشناسی ارشد آزاد

ناصر اقبالی با اشاره به آغاز ثبت ‌نام کارشناسی ارشد ۹۲ دانشگاه آزاد در اواخر دی ماه، گفت: حذف کنکور شامل حال رشته‌های دوره کارشناسی ارشد نمی‌شود.


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/٩/٢۳ توسط کیوان خدایاری

هپارین یک گلیکوزآمینو گلیکان بسیار سولفاته‌است که به عنوان یک داروی ضدانعقاد تزریقی استفاده می‌شود. هپارین یک مولکول زیستی طبیعی است که بطور مصنوعی نیز ساخته می‌شود. هپارین بیشترین چگالی بار منفی را در بین مولکول‌های زیستی شناخته شده دارد

هپارین، بصورت غیرمستقیم‌درجایگاههای متعدد در هر دو راه داخلی وخارجی انعقاد خون اثر کرده و عمل مهارکننده آنتی ترومبین III (کوفاکتور هپارین‌)را بر چندین فاکتور انعقادی فعال شده، ازجمله ترومبین (فاکتور Ha) و فاکتورهای IXa، Xa، XlA، Xlla تشدید می‌کند. مهارفاکتور فعال شده Xaبا تولید ترومبین تداخل کرده و در نتیجه اعمال مختلف ترومبین را در انعقاد خون مهار می‌کند. هپارین همچنین تشکیل کمپلکس آنتی‌ترومبین III ـ ترومبین را تسریع‌می‌نماید و با این عمل، ترومبین را غیر فعال‌کرده و مانع تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می‌گردد. هپارین از طریق مهار فعال شدن فاکتورهای تثبیت کننده فیبرین توسط ترومبین، از تشکیل لخته فیبرینی پایدارجلوگیری می‌کند

هپارین سدیم - HEPARIN SODIUM

 

 

 

 

 

 

نام فارسى

 

هپارین سدیم

 

 

 

نام انگلیسى

 

HEPARIN SODIUM

 

 

 

نام تجارى دارو

 

Hepalean . Lockflush Solution . Hep-Lock . Lipo-Hepin

 

 

 

گروه دارویى

 

ضدانعقاد

 

 

 

مکانیسم اثر

 

از طریق تشدید آثار مهاری آنتی‌ترومبین III باعث جلوگیری از تبدیل فیبرینوژن به فیبرین و همچنین پروترومبین به ترومبین می‌شود.

 

 

 

موارد مصرف

 

ترومبور ورید عمقی، آمبولی ریوی، سکتۀ قلبی، جراحی قلب باز، سندرم انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC)، فیبریلاسیون دهلیزی همراه با آمبولی، به‌عنوان یک ضدانعقاد در اعمال انتقال خون و دیالیز.

 

 

 

میزان مصرف

 

ترمبوز ورید عمقی/ سکتۀ قلبی:
بالغین: 7000-5000 واحد را به‌صورت وریدی هر 4 ساعت بدهید و سپس PT یا ACT را اندازه بگیرید؛ یا 7000-5000 واحد به‌صورت بولوس IV، سپس انفوزیون به‌صورت وریدی؛ انفوزیون وریدی پس از دوز بولوس، سپس 1000 واحد در ساعت واحد همراه با اندازه‌گیری PTT یا ACT (حداکثر دوز روزانه 40،000-20،000).
بچه‌ها: 50 واحد به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن را به‌صورت انفوزیون وریدی و سپس 100 واحد به ازاء هر کیلوگرم در هر 4 ساعت یا 20،000 واحد به ازاء هر مترمربع به‌صورت روزانه در مورد دوز نگهدارنده داده می‌شود.
آمبولی ریوی:
بالغین: 10،000-7500 واحد را به‌صورت وریدی هر 4 ساعت بدهید و سپس PTT یا ACT را اندازه‌ بگیرید؛ یا 10،000-7500 واحد به‌صورت بولوس وریدی، سپس انفوزیون وریدی، انفوزیون وریدی پس از دوز بولوس، سپس 1000 واحد در ساعت و اندازه‌گیری سطح PTT و ACT.
بچه‌ها: انفوزیون وریدی 50 واحد به ازاء هر کیلوگرم، دوز نگهدرانده 100 واحد به ازاء هر کیلوگرم هر چهار ساعت یا 20،000 واحد به ازاء هر مترمربع سطح بدن به‌طور روزانه.
جراحی قلب باز:
بالغین: انفوزیون وریدی 300-150 واحد به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن.
پروفیلاکسی آمبولی:
بالغین: 5000U زیرجلدی برای هر 12 ساعت.
موارد منع مصرف: حساسیت مفرط، هموفیلی، لوسمى همراه با خونریزی، زخم پپتیک، پوپوراى

 

 

 

توضیحات دارو

 

عوارض جانبی:
گوارشی: اسهال، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی، التهاب دهانی، درد کولیکی شکم، هپاتیت.
ادراری تناسلی: هماچوری.
پوستی: راش، التهاب، پوست، کهیر، طاسی، خارش، سیستم عصبی مرکزی، تب و لرز.
خونی: خونریزی، کاهش تعداد پلاکت.
احتیاطات: در الکلیسم، سابقه آلرژی، طى قاعدگی، بیماران با کاتترهاى طولانی‌مدت، سالخوردگی، حاملگى (در گروه C قرار دارد) بااحتیاط مصرف شود.
فارماکوکینتیک: شروع اثر: زیرجلدى ۶۰ـ۲۰ دقیقه. اوج اثر: طى چند دقیقه. مدت اثر: وریدى ۶ـ۲ ساعت. زیرجلدى ۱۲ـ۸ ساعت. انتشار: از جفت رد نمی‌شود، وارد شیر نمی‌شود. متابولیسم: کبدى (در سیستم رتیکولواندوتلیال). دفع: آهسته از راه ادرار (نیمه عمر ۹۰ دقیقه).
تداخلات داروئی: NSAIDs و آسپیرین باعث تشدید خطر خونریزى می‌شود؛ نیتروگلیسرین داخل وریدى باعث کاهش فعالیت ضدانعقادى می‌شود.
ملاحظات پرستاری:
پیگیرى آزمایشگاهی:
ـ تست‌هاى خونى (هماتوکریت، پلاکت‌ها، خون مخفى در مدفوع) هر سه ماه.
ـ زمان پروترومبین نسبى که بایستى ۲ـ۵/۱ برابر میزان نرمال شود، PTT که اغلب هرروز انجام می‌شود، PTT فعال شده ACT.
ـ فشار خون، بررسى علائم افزایش فشارخون.
توصیه‌ها:
ـ محلول مناسب وریدى رقیق‌شده یا غیررقیق شده باید به‌صورت مستقیم، متناوب، یا انفوزیون مداوم داده شود؛ باید ۱۰۰۰ واحد یا کم‌تر در یک دقیقه داده شود، و سپس ۵۰۰۰ واحد یا کم‌تر در مدت یک دقیقه داده می‌شود؛ انفوزیون ممکن است از ۲۴ـ۴ ساعت متغیر باشد.
ـ در عین حال هر روز باید وضعیت خونى ثابت بماند از آنجائى که دارو نیمه عمر کمى دارد براى حفظ اثر انعقادى باید سروقت داده شود.
ـ در مورد تزریق زیرپوستى نباید محل تزریق را ماساژ یا آسپیره کرد از به‌کار بردن سوزن‌هاى توصیه نشده امتناع کنید.
ـ باید از تزریق داخل عضلانى پرهیز نمود چرا که ممکن است باعث خونریزى شود.
ـ از تزریقات محدوده ۵cm ناف یا هرگونه اسکار و خون‌مردگى خوددارى کنید.
ـ سوزن را به‌طور عمودى وارد پوست کنید و براى اجتناب از صدمه بافتى و بروز هماتوم از عمل آسپیراسیون خوددارى کنید. محل تزریق را به آرامى فشار دهید اما ماساژ ندهید. محل تزریق را مرتب عوض کنید.
ـ هپارین داخل وریدى را می‌توان با تزریق مستقیم داخل وریدى (در مدت ۶۰ ثانیه) یا به‌صورت انفوزیون مخلوط با نرمال سالین یا DW5% تجویز کرد (براى اطمینان از عدم ته‌نشست هپارین مخلوط را چند بار سروته کنید).
ـ هپارین داراى pH اسیدى است و بهتر است از مخلوط کردن آن با داروهاى دیگر اجتناب شود.
ـ از قطع ناگهانى هپارین اجتناب کنید (به‌علت افزایش انعقاد‌پذیری)، هپارین باید به‌تدریج قطع شود و ۵ـ۳ روز قبل از قطع کامل آن یک ضدانعقاد خوراکى تجویز شود.
ـ نمونه‌بردارى براى تعیین PT باید ۶ـ۴ ساعت پس از آخرین دوز وریدی، و ۲۴ـ۱۲ ساعت پس از آخرین دوز زیر جلدى انجام شود.
ـ دارو را در ظروف محکم نگهدارى کنید.
ارزیابى بالینی:
پاسخ درمانی: کاهش ترومبوز وریدى عمقی.
خونریزى از لثه‌ها، پتشی، اکیموز، مدفوع قیرى شکل، وجود خون در ادرار، تب، راش پوستی، کهیر
دوز دارو را هر ۲ـ۱ هفته تغییر دهید.
سندرم White Clot: ترومبوزهاى پارادوکسیکال همراه با تعداد پلاکت کم (ناشى از تجمع پلاکتى غیرقابل برگشت)، در این‌حالت هپارین باید قطع شود.
آموزش به بیمار و خانواده:
ـ از مصرف داروهاى بدون نسخه (OTC) به‌خاطر امکان ایجاد تداخلات داروئى شدید و جدى پرهیز شود، مگر اینکه توسط پزشک تجویز شوند.
ـ بسته به وضعیت بیمار، در ضمن خونریزى فعال (خونریزى قاعدگی) دارو داده می‌شود.
ـ هپارین باعث تغییر CT نمی‌شود و بیمار می‌تواند کارهائى نظیر تراشیدن مو را انجام دهد.
ـ آلوپسى موقت گاهى تا چند ماه پس از قطع دارو ایجاد می‌شود که برگشت‌پذیر است.
ـ به‌منظور جلوگیرى از خونریزى لثه‌اى از مسواک‌هاى نرم استفاده شود.
ـ پلاک شناسائى طبى مخصوص دریافت دارو را به‌همراه داشته باشد.
ـ باید هرگونه خونریزى مثل خونریزى از لثه، زیرپوست، ادرار و مدفوع را گزارش کنند.
ـ هپارین داراى خواص مدر است.
تداخل با تست‌هاى آزمایشگاهی:
افزایش: باعث افزایش برداشت T3 می‌شود.
کاهش: اسیداوریک.
درمان مصرف بیش از حد دارو: محلول ۱% سولفات پروتامین.

 

 

 

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/٥/٢٠ توسط کیوان خدایاری

 

 

دیابت چیست؟

دیابت نوعی بیماری است که در آن مقدار قند خون فرد مبتلا به طور مداوم زیاد است. افزایش قندخون دو علت می تواند داشته باشد: یا لوزالمعده قادر نیست به مقدار کافی انسولین ترشح کند و یا سلول های بدن نمیتواند به انسولین ترشح شده پاسخ داده و قند خون را مصرف نمایند. انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده در بدن تولید می شود و باعث می شود قند یا به عبارتی انرژی حاصل از مصرف غذاها در بدن مورد استفاده قرار گیرد.

 

در بدن یک فرد سالم،کربوهیدرات ها (قندها) در روده کوچک به گلوکز (نوعی غذا) و دیگر قندهای ساده تبدیل می شوند. سپس گلوکز از روده کوچک به جریان خون وریدی وارد می شوند و به همراه جریان خون به سراسر بدن، از جمله کبد و عضلات رفته، مقداری از آن جهت تولید انرژی مصرف می شود و مقداری نیز برای مصارف بعدی ذخیره می گردد. در یک فرد مبتلا به دیابت نیز مانند افراد سالم کربوهیدرات ها به قند های ساده تبدیل و وارد جریان خون می شوند، اما مشکلی که این بیماران با آن روبرو هستند آن است که گلوکز نمی تواند از خون وارد سلول ها شود. پس می توان نتیجه گرفت که مشکل اصلی در دیابت، عدم توانای بدن در استفاده از این مواد برای تولید انرژی است.

محل تولید انسولین در بدن کجاست؟

انسولین در پانکراس یا لوزالمعده (غده ای به طول 15سانتیمتر در پشت معده) تولید می شود. لوزالمعده در افراد سالم، در طول شبانه روز مقادیر زیادی انسولین ترشح می کند، اما در افراد دیابتی، یا اصلأ انسولین تولید نمیشود و یا مقدار انسولین تولید شده برای بدن کافی نیست. در هر صورت، نتیجه آن است که قند وارد سلول ها نمی شود و مقدار آن در خون زیاد می شود و بدن قادر به تولید انرژی از قند نخواهد بود.

لوزالمعده (پانکراس)

در افراد دیابتی یا اصلأ انسولین تولید نمی شود و یا انسولین تولید شده

 برای بدن کافی نیست.

نشانه های دیابت چیست؟

دیابت غالبأ بیماری بی سر و صدا است. در واقع سطح نسبتأ بالای قند خون 200-180 mg/dl نشانه ای در بیمار ایجاد نمی کند و ممکن است برای ماه ها یا سال ها بدون علامت باشد.اما بدن در این مدت در معرض آسیب حاصل از افزایش قند خون قرار گرفته است.این امکان هم وجود دارد که در برخی از بیماران افزایش قندخون علائم زیر را ایجاد نماید:

تکرر ادرار             کاهش وزن              تشنگی فراوان

ضعف و کاهش نیروی جسمی         دیر بهبود یافتن زخم ها و عفونت

خطرات ناشی از افزایش قند خون کدامند؟

اگر قند خون افزایش یابد، علاوه بر بروز افزایش قند خون، فرد دیابتی در معرض خطرات جدی دیگری هم قرار می گیرد. اگر قند خون به طو مستمر و طی سالیان متمادی بالا باشد با اثر بر عروق کوچک و و اعصاب، عوارض دیر رس دیابت در چشمها،کلیه ها و پاها بروز خواهد کرد. با حفظ قند خون در حد نزدیک به طبیعی می توان از بروز این عوارض پیشگیری کرد.

مهمترین انواع دیابت کدام است؟

دیابت نوع 1:

بیمارانی که مبتلا به دیابت نوع 1هستند اغلب لاغرند و معمولأ در گروه سنی کودکان، نوجوانان و جوانان هستند. در بدن این افراد، یا اصلأ انسولین ساخته نمی شود و یا به مقدار ناچیز تولید می شود و برای جبران کمبود آن باید انسولین به بدن بیمار تزریق شود، این گروه حدود 15-10 درصد از کل بیماران دیابتی را تشکیل می دهند.

دیابت غالبأ یک بیماری بی سر و صدا هست.

دیابت نوع2:

اغلب بیماران مبتلا به این نوع از دیابت چاق و در سنین بالا هستند. این افراد می توانند مدت ها با تغذیه صحیح و کاهش وزن درمان شوند زیرا در بدن این نوع دیابتی ها، تا پیش از مراحل پیشرفته بیماری، انسولین به اندازه کافی ساخته می شود و در صورت کاهش وزن می توانند مدت ها بدون تزریق انسولین درمان شوند اما در برخی از این بیماران، برای مهار قند خون مصرف داروهای خوراکی و یا انسولین لازم است. مبتلایان به دیابت نوع 2، 90-85 درصد از کل بیماران دیابتی را تشکیل می دهند.

 

اغلب بیماران مبتلا به دیابت نوع دو، چاق و بالای چهل سال می باشند.

 

عوامل خطر ساز ابتلا به دیابت نوع 2 کدام است؟

-        چاقی

-        سابقه دیابت بارداری

-        سن بالای چهل سال

-        فشار خون بالا

-        سابقه حمله قلبی و یا سکته مغزی

-        مصرف دخانیات

-        افزایش چربی های خون

-        مصرف داروهایی مانند کورتون که سبب افزایش قند خون می شود.

-        وجود سابقه خانوادگی دیابت نوع 2

 

درمان دیابت نوع دو چگونه است؟

دیابت نوع دو به خوبی قابل درمان است. خیلی وقت ها به واسطه تغییر شیوه زندگی که شامل رعایت برنامه غذایی معتدل و ورزش است درمان بیماری ممکن است.در مواقعی که تغییر عادات زندگی، غیر عملی یا بی اثر باشد، می توان از درمان دارویی استفاده کرد.

 

 

چرا باید وزن خود را کم کنید؟

اضافه وزن حتی به مقدار کم، به خصوص اگر چربی در ناحیه شکم ذخیره شده باشد، خطر پیشرفت دیابت نوع دو، افزایش فشار خون و افزایش سطح کلسترول خون را دربر دارد. وزن مناسب و ساختار بدنی موزون می تواند از بروز این بیماری ها جلوگیری کند.

برنامه غذایی صحیح چیست؟

در هر وعده غذایی از کربوهیدرات های پیچیده استفاده کنیم. غذاهای نشاسته ای مانند نان (ترجیحأ سبوس دار)، غلات، میوه ها، سیب زمینی و برنج حاوی کربوهیدرات های پیچیده هستند. این مواد به عنوان سوخت به کار می روند و ما به خوردن آنها نیاز داریم. اما اگر این غذاها بیش از حد مصرف شوند ،به چربی تبدیل شده و باعث اضافه وزن می شوند.چاقی سبب افزایش مقاومت سلول های بدن و انسولین شده و در نتیجه باعث بروزبیماری دیابت یا تشدید آن می شود.

  • هر روز از مواد غذایی حاوی پروتئین مانند گوشت، مرغ، ماهی، تخم مرغ و پنیر استفاده نمائیم.
  • از سبزیها، مواد معدنی و ویتامینهایی که برای سلامت بدن ضروری هستند استفاده نمائیم.
  • از مصرف بیش از حد غذاهای شیرین پرهیز کنیم. این مواد مانند نوشابه ها، کیک ها، بیسکوئیت های شیرین، شکلات، عسل و آب میوه ها دارای مقادیر زیادی قند ساده هستند.
  • از مصرف غذاهای پر چربی پرهیز کنیم.این غذاها باعث افزایش وزن و کاهش توانایی بدن در استفاده موثر از انسولین می شوند.

فراورده های غذایی پر چربی عبارتند: کره، مارگارین، روغن ها، کره بادام زمینی و گوشت پر چرب. غذاهایی مانند سوسیس، پنیر، کیک، شکلات، بستنی، سیب زمینی سرخ شده و سس ها.

چاقی سبب افزایش مقاومت سلول های بدن به انسولین و در نتیجه بروز بیماری دیابت و یا تشدید آن می شود.

ورزش چه تاثیری در مهار دیابت دارد؟

انجام فعالیتهای ورزشی منظم نقش اساسی در مهار دیابت دارد. ورزش، پاسخ دهی سلول های بدن به انسولین را افزایش می دهد، در نتیجه غلظت قند خون کاهش می یابد. پیاده روی، در صورتی که حداقل سه تا چهار بار در هفته و هر بار به مدت 45 دقیقه انجام شود ورزش مناسبی برای شروع فعالیت بدنی است. می توانید به جای 30دقیقه ورزش پیوسته، در طول روز  سه بار و هر بار 10 دقیقه ورزش نمائید. بهترین زمان انجام ورزش 1تا 3ساعت بعد از صرف غذا است.

 

بهتر است مدت و شدت فعالیت ورزشی خود را به تدریج افزایش دهید به یاد داشته باشد که عرق کردن بیش از حد، تنها آب بیشتری از بدن خارج می کند و مستقیمأ سبب کاهش چربی بدن شما نمی گردد، لذا به میزان کافی آب بنوشید تا جایگزین مایعی که حین  ورزش در اثر عرق کردن از بدن شما دفع شده است بشود. نوعی از فعالیت جسمی را انتخاب کنید که به شما شادابی می بخشد، زیرا در این صورت است که انگیزه فعالیت بدنی را حفظ خواهید کرد و به طور مرتب به آن ادامه خواهید داد.از بابت اثر گذاری بر میزان قند خون ،هیچ کدام از فعالیت های بدنی بر دیگری ارجعیت ندارد و علاقه و توانایی و امکانات شماست که میتواند نقش تعیین کننده داشته باشد. قبل از شروع هر نوع ورزش و یا فعالیت بدنی، حتمأ با پزشک خود در این مورد مشورت کنید و از یاد نبرید که اگر تا کنون فعالیت بدنی نداشته اید، نباید ناگهان، آن هم به مدت زیاد، فعالیت کنید.

 

انجام فعالیت های ورزشی منظم ،نقش اساسی در مهار دیابت دارد.

 

خود پایشی قند خون چیست؟

یکی از وظایف بسیار مهم بیمار در درمان بیماری دیابت، سنجش قند خون توسط خود بیمار با استفاده از دستگاه گلوکومتر می باشد این روش به افراد دیابتی خصوصأ بیمارانی که انسولین تزریق می کنند و یا بیمارانی که قند خون مهار نشده ای دارند کمک می کند که نظارت دقیق تری بر وضعیت خویش اعمال کنند و مسئولیت بیشتری برای اداره امور خود بر عهده گیرند. اندازه گیری فواید فراوانی دارد. برای مثال اندازه گیری قند خون و2ساعت بعد از صرف غذا به بیمار کمک میکند تا میزان تاثیر مصرف غذا بر قند خون را دریابد و از این آگاهی برای انتخاب وعده غذایی مناسب استفاده کند. همچنین میتوان با اندازه گیری منظم قند خون در زمان فعالیت، یا در زمان بیماری، میزان انسولین در یافتی را تنظیم کرده و بالاخره این که اندازه گیری منظم قند خون حس اعتماد به نفس را در بیمار افزایش می دهد زیرا در می یابد که توانسته از خود به خوبی مراقبت کند.

مراحل اندازه گیری قند خون کدامند؟

برای اندازه گیری قند خون با یک دستگاه  گلوکومتر:

1-     ابتدا دست ها را شسته و خشک نمائید.

2-     دستگاه گلوکومتر خود را حاضر کنید .هر دستگاهی تفاوت هایی جزئی با دستگاه های دیگر دارد. دستورالعمل و نحوه کار کردن با هر دستگاه را به دقت مطالعه نمایید. در ابتدا بهتر است  تحت نظر یک پرستار آموزش دهنده دیابت این کار را انجام دهید.

3-     محل مورد نظر برای خون گرفتن را مشخص کنید. برای این کار همیشه از یک نقطه ثابت استفاده نکنید بهتر است هر بار یک انگشت را انتخاب نمائید.

4-     سوزن و قلم چک کننده را آماده نمائید. قلم ها نیزمانند دستگاه های گلوکومتر، تفاوت هایی با هم دارد. دستورالعمل کار با قلم را خوانده و به دقت آن را اجرا کنید.

5-     پس از قرار دادن سوزن مخصوص در داخل قلم، آن را روی سطح کناری انگشت قرار داده و سپس ماشه اش را فشار دهید.

6-     با کمی فشار دادن سر انگشت، قطره خون خارج می شود. اگر خوب خارج نمی شود، دست خون را به طرف پائین گرفته و به آرامی انگشت را فشار دهید .

7-     قطره خون را روی نوار اندازه گیری قند قرار دهید و نوار را در محل اندازه گیری مخصوص خود روی دستگاه گذاشته و منتظر بمانید تا نتیجه روی صفحه دستگاه ظاهر شود.

8-     نتایج را در یک دفترچه ثبت نمائید.

اندازه گیری قند خون توسط خود بیمار با دستگاه گلوکومتر، از وظایف بسیار مهم بیمار در مهار بیماری دیابت است.

هیپوگلیسمی (کاهش قند خون) چیست؟

هیپوگلیسمی به کاهش غلظت قند خون به کمتر از 70 میلی گرم در دسی لیتر گفته می شود. بیمارانی که تحت درمان با انسولین یا برخی از قرض های خوراکی مانند گلی بن گلامید هستند ممکن است به این مشکل دچار شود. علائم کاهش قند خون شامل احساس عصبانیت ، ضعف و بیحالی، عرق سرد ومرطوب، تپش قلب، رنگ پریدگی، احساس گرسنگی بیش از حد، لرزش اندام ها، تاری دید و سر درد می باشد. اگر هیپوگلیسمی به موقع درمان نشود ،ممکن است خطراتی از جمله اختلال حواس، تشنج و بی هوشی به وجود آورد. هنگامی که قند به مقدار بسایر کم به مغز برسد، انسان دچار اختلال حواس و سرانجام بیهوشی می شود. البته اگر هیپوگلیسمی به موقع درمان شود هیچ عارضه ای بر جای نخواهد گذاشت.

عوامل مختلف می توانند باعث بروز هیپوگلیسمی شوند از جمله:

-        کم خوردن یا کم خوردن مواد غذایی حاوی کربوهیدرات

-        فعالیت جسمی بیش از حد معمول،که همراه بامصرف غذای اضافی با کاهش میزان انسولین نباشد.

-        تزریق زیاد انسولین یا مصرف قرص های خوراکی بیش از مقدار لازم.

-        تهوع و استفراغ

 

کاهش قند خون چگونه درمان میشود؟

با احساس اولین علائم افت قند خون باید فورأ آن را درمان کرد. علائم اولیه شامل سر درد، تاری دید، عرق زیاد، لرزش اندام ها و احساس ولع به غذا هستند. هیچ گاه این فکر ا به خود راه ندهید که قند خون ، بدون مصرف مواد قندی،دوباره به حالت طبیعی بر می گردد همچنین در صورت شک به بروز هیپوگلیسمی از افزایش موقت قند خون در اثر مصرف مواد قندی هم نهراسید.

اگر هیپوگلیسمی به موقع درمان نشود، ممکن است خطراتی از جمله  اختلال حواس ،تشنج و بیهوشی به وجود بیاورد.

درهنگام بروز علائم ناشی از افت قند خون، در صورتی که دستگاه گلوکومتر در خانه دارید، قبل از شروع درمان هیپوگلیسمی، ابتدا قند خون خود را اندازه بگیرید.

برای بالا بردن سریع قند خون باید یکی از موارد قندی سریع الاثر مانند موارد زیر را مصرف کنید:

سه قطعه آب نبات – سه حبه قند – یک قاشق عسل – نصف لیوان آب میوه یا دیگر مایعات شیرین

همیشه باید یک ماده قندی سریع الاثر همراه خود داشته باشید .

میزان نیاز هر فرد به مصرف مواد فوق با فرد دیگر متفاوت است . مواد قندی به صورت مایع (آب میوه ، آب قند و ...) سریع تر از مواد جامد (قند یا شکلات) قند خون را افزایش می دهند و برای درمان هیپوگلیسمی  مناسب ترند، بهتر است از مصرف غذایی پرچرب (مانند شکلات و پیراشکی) برای این منظور پرهیز نمایید.

اگر هنگام شب به افت قند خون دچار شدید، غیر از مواد قندی سریع الاثر به اندازه حداقل 2 واحد مواد قندی دیر جذب مثل (نان و پنیر، یک لیوان شیر و یک قطعه بیسکویت ، یک عدد میوه و ...) میل کنید تا به این وسیله از کاهش مجدد قند خون هنگام خواب جلوگیری شود.

 

قانون 15 :

هرگاه دچار علائم افت قند خون شدید و یا دستگاه گلوکومتر قند خون شما را 60 یا کمتر نشان داد ابتدا 15 گرم کربوهیدرات سریع الاثر مانند یک لیوان آب با 3 حبه قند یا نصف لیوان آب میوه مصرف کنید 15 دقیقه صبر کنید. در اینجا دو حالت ممکن است اتفاق بیفتد، حالت اول این است که علائم افت قند خون برطرف شوند. حال می توانید مواد حاوی کربوهیدرات طولانی اثر مانند یک لقمه نان و پنیر مصرف کنید تا از افت قند خون مجدد جلوگیری شود.

مواد قندی به صورت مایع مانند آب قند، سریع تر از مواد جامد مانند شکلات قند خون را افزایش می دهند و برای درمان هیپوگلیسمی مناسب ترند.

اگر تا وعده غذایی اصلی بیشتر از یک ساعت باقی مانده بود باید یک میان وعده سبک هم مصرف نمایید.

حالت دوم آن است که بعد از گذشت 15 دقیقه همچنان علائم افت قند خون باقی بماند، در این صورت مجددا 15 گرم کربوهیدرات مصرف کنید و 15 دقیقه دیگر منتظر بمانید این کار را آن قدر ادامه دهید تا قند خون شما افزایش یابد. سپس اگر بیش از یک ساعت تا وعده غذایی اصلی تان باقی مانده است، میان وعده مصرف نمایید.

همیشه باید یک ماده قندی سریع الاثر همراه خود داشته باشید.

هایپرگلیسمی (افزایش قند خون) چیست ؟

هایپرگلیسمی به افزایش بیش از حد غلظت خون گفته می شود. افزایش طولانی مدت قند خون سبب پیدایش عوارض مزمن در فرد دیابتی می گردد، بنابراین شما به عنوان یک فرد دیابتی باید قند خون خود را در محدوده طبیعی نگه دارید. علامت های افزایش قند خون معمولا زمانی پدید می آیند که قند خون فرد دیابتی به بیش از 200 میلی گرم در دسی لیتر برسد. در چنین شرایطی ممکن است علامت هایی مانند تشنگی شدید، افزایش حجم و دفعات تخلیه ادرار، کاهش وزن و اشتهای بیش از حد معمول به وجود آیند .در این مواقع سعی کنید مقادیر زیادی مایعات بدون قند مصرف کنید و پس از اندازه گیری قند خون به پزشک مراجعه نمایید.

 

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/٤/٢۸ توسط کیوان خدایاری

نام بیماری :

فیبروز کیستیک (Cystic Fibrosis)

تعریف : 

این بیماری یکی از شایعترین و جدی ترین اختلالات ژنتیکی است که در هر 2تا3 هزار تولد یک نوزاد را مبتلا می کند. در این اختلال ترشحات ریه، لوزالعمده ( پانکراس ) ، کبد، روده و سیستم تناسلی غلیظ و چسبنده می شود این در حالی است که در افراد طبیعی این ترشحات غالبا رقیق و غیرچسبنده هستند، علاوه بر این میزان نمک موجود در ترشحات غدد عرق نیز افزایش می یابد و در واقع نمک موردنیاز بدن از طریق عرق دفع می شود.

علل و عوامل :

 بیماری فیبروزکیستیک در اثر انتقال ژن های معیوب پدرومادر به کودک ایجاد می شود اگر فقط یکی از والدین دارای ژن بیماری باشد کودک ناقل بیماری خواهد بود اما بیمار نمی شود (یعنی علایم بیماری در وی ظاهر نمی شود) بنابراین هم پدر و هم مادر باید ژن معیوب خود را به فرزندشان انتقال دهند.

 علائم و نشانه ها :

 شایعترین علایم بیماری مربوط به درگیری سیستم تنفسی است ؛ این علایم شامل سرفه همراه با خلط ، خس خس سینه و عفونت ریه ها می باشد در مواردی سینوزیت و پولیپ های بینی نیز مشاهده می شود .

 سایر علایم بیماری عبارتند از : دل دردهای عود کننده، کاهش وزن، اختلال در هضم غذا، انسداد روده ، تهوع و استفراغ، اسهال چرب، نارسایی در رشد و درگیری کبد.

  تشخیص :

 بیماری غالبا در شیرخوارگی و یا اوایل کودکی تشخیص داده می شود تائید و تشخیص براساس نتایج تست عرق انجام می شود. در این آزمایش مقدار سدیم و کلر (نمک) موجود در عرق کودک اندازه گیری می شود ؛ برای انجام آزمایش با استفاده از امکانات موجود تولید عرق را در دست یا سر بیمار افزایش می دهند و با استفاده از الکترود مخصوص که در عرق گذاشته می شود میزان سدیم و کلر اندازه گیری می شود. میزان نمک موجود در عرق کودک مبتلا از فرد معمولی بالاتر است و به این ترتیب با توجه به نتایج تست عرق و علایم بالینی بیمار، تشخیص تائید می شود.

 درمان :

 به دلیل بروز عفونت های باکتریایی مزمن و کشنده در راههای تنفسی کنترل عفونت و حفظ عملکرد تنفسی مطلوب کلید اصلی درمان است.

 دارو درمانی در این بیماران شامل موارد زیر است :

  •           آنتی بیوتیک ها به منظور پیشگیری از عفونت استفاده می شوند .  
  •   داروهای گشاد کننده برونش برای باز نگه داشتن مسیرهای تنفسی استفاده می شود.
  • از کورتون ها به منظور کاهش التهاب در سیستم تنفسی استفاده شود.
  • برحسب نیاز از آنزیمهای پانکراس (لوزالمعده) برای کاهش مشکلات گوارشی استفاده می شود.
  • مکمل های ویتامین های محلول در چربی برای بیمار تجویز می شود که معمولا به صورت روزانه مصرف می شود.

 زمانی که کودک در بیمارستان بستری است یا در موارد بیماری ریوی پیشرفته برای پیشگیری از کمبود اکسیژن ممکن است اکسیژن درمانی انجام شود.

 فیزیوتراپی سینه برای خارج کردن ترشحات به صورت روزانه باید انجام شود بنابراین آگاهی والدین از ورزشها و تمرینات تنفسی در این رابطه بسیار مهم است.کارشناسان فیزیوتراپ ، پزشکان و پرستاران می توانند در این زمینه والدین را راهنمایی کنند.

 در موارد بسیار نادری نیاز به پیوند ریه ممکن است وجود داشته باشد، پیشرفت هایی نیز در زمینه ژن درمانی انجام شده است که هنوز نتایج کاملا موثقی در این زمینه وجود ندارد.

 نکته حائز اهمیت این است که روشهای درمانی مذکور، صرفا درمانهای حمایتی هستند(علت بیماری را برطرف نمی کنند)و فقط علایم را بهبود می بخشند، سیر بیماری را کند می کنند و طول عمر این بیماران را افزایش می دهند(متوسط عمر این بیماران 37 سال است).

 درمان توصیه های لازم:

 1 -  رعایت بهداشت دست ها هم برای والدین و هم برای کودک به منظور جلوگیری از عفونت های احتمالی و وخیم تر شدن شرایط بیمار واجب و ضروری است .

 2 -     به دلیل وجود بزاق غلیظ رعایت بهداشت دهان کودک توسط والدین از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

 3 -  دریافت رژیم غذایی پرکالری و پرپروتئین با دفعات بیشتر برای افزایش مقاومت کودک در برابر عفونتها باید مدنظر قرار گیرد؛ به منظور دریافت یک برنامه غذایی مناسب حتما با متخصص تغذیه مشاوره کنید.

 4-     مصرف ویتامین های محلول در چربی (آ-دی- ای-کا) در رژیم غذایی و دارویی لحاظ شود.

 5-  به منظور پیشگیری از کم آبی به ویژه در ماههای گرم سال و در موارد عفونت های روده که باعث بروز اسهال و از دست رفتن بخشی از آب و املاح بدن می شود نوشیدن زیاد مایعات به ویژه آب توصیه می شود.

 6-  در صورتی که مادر متوجه شور بودن پوست شیرخوار(معمولا در موقع بوسیدن) یا تشکیل شوره در زمان تعریق شود و همین طور در صورتی که مدفوع شیرخوار چرب باشد باید حتما پزشک معالج مطلع شود.

 7-     اگر بیمار دچار تب شد، کارکنان تیم درمان باید در جریان قرار گیرند.

 8-  مصرف آنزیمهای پانکراس باید همراه با غذا باشد و هرگز نباید جویده و یا خرد شود زیرا باعث تحریک مخاط دهان می شود.

 علائمی که نشان دهنده وخامت عفونت تنفسی در بیماران مبتلا به فیبروزکیستیک است شامل :

  •   سرفه های مکرر
  •  افزایش تولید خلط و تغییر در ظاهر آن
  • تنگی نفس
  • کاهش تحمل فعالیت و ورزش
  • کاهش اشتها
  •  تب
  • کاهش وزن 

 

 

منابع :

1-     Cystic fibrosis available on http://www.nursingconsult.com/ ,Mosby, s clinical reference system 2008

  2 – Kliegman ( 2007): Nelson Textbook of pediatrics, 18th edition

3-  پرستاری کودکان وونگ ،ترجمه سونیا آرزومانیانس و همکاران ، نشر جامعه نگر ، 1385

4-  کودک بیمار، تالیف حامد مرتضوی و محبوبه طباطبایی ، 1385

 


مراقبتهای پرستاری در جراحی فتق دیسک بین مهره ای                    

بررسی بعد از عمل2 :1

-کنترل V/S-برسی از نظرهماتوم و خونریزی و ترشحCSFاز محل عمل ،چون آسیب دیدگی عروق یکی از عوارض جراحی دیسک است. -بررسی وضعیت عصبی و حسی –حرکتی اندام ها :نقایص بوجود امده پس از عمل می تواند ناشی ازاسیب دیدگی ریشه اعصاب باشد.-بررسی رنگ ودرجه حرارت اندامهای تحتانی -بررسی از نظر احتباس ادراری و فلج روده :احتباس ادراری علامتی دال بر وخامت عصبی در بیمار میباشد.

اموزشهای بعد از عمل دیسک کمری شامل:

1. برای قرار گرفتن در وضعیت مناسب یک بالش زیر سر گذاشته و زانوها کمی بلند شوند.در این حالت عضلات پشت در حالت استراحت قرار می گیرند.

2. هنگام خوابیدن به پهلو از خم کردن بیش از حد زانو ها اجتناب گردد.

3. برای خارج شدن از بستر ، بیمار روی یک پهلو بخوابد و سعی کند خود را به حالت نشسته نزدیک کند . از نشستن به جر برای اجابت مزاج اجتناب شود                                                                                           

4- جهت تغییر وضعیت از یک پهلو به پهلوی دیگر ،تخت در یک وضعیت مسطح قرار داده شده و یک بالش بین زانو ها قرار داده شود ،سپس تمام بدن با هم چرخیده ودر یک امتداد قرار گیرد.

5- جهت خارج شدن از بستر ،ابتدا به یک پهلو خوابیده و در همین حالت بنشیند و به اهستگی تغییر وضعیت دهد.

مراقبت پس از ترخیص در دیسک کمری:  5

1-اموزش به بیمار که از سر گیری فعالیتها را به تدریج انجام داده و بر حسب تحمل افزایش دهد ،زیرا ترمیم و بهبودی بیش از 6 هفته طول می کشد.ابتدا با قدم های کوتاه در منزل شروع نماید و به تدریج مدت قدم زدن را افزایش دهد.از فعالیت زیاد خودداری کند و بین فعالیتها استراحت نماید.برای استراحت کردن بهتر است  دراز بکشد.

2-در موقع نشستن پاها را بر روی یک چارپایه کوتاه قرار دهد.به طوری که زانوها بالاتر از لگن قرار گیرند.در هنگام ایستادن به طور متناوب یک پا را روی چارپایه کوتاه قرار دهدتا از کشش عضلات پشت کاسته شود .هنگام راه رفتن از کفشهای مناسب با پاشنه متوسط استفاده کند.

3-فعالیت جنسی را به تدریج از سر گیرد ،البته جهت کاهش عضلات پشت از وضعیت مناسب (پهلو یاخوابیده به پشت )استفاده کند.

4-تا بهبودی کامل از رانندگی خودداری کند .

5-تا2یا3ماه بعد از عمل از ورزشهای سنگین وورزشهایی که نیاز به چرخش کمر و پاها دارند اجتناب کند.

6-برای تقویت عضلات شکم وپشت ورزشهای مناسب ظبق دستور انجام دهد و در صورت وجود درد از بریس پشت استفاده کند.

7- برای رفع اسپاسم عضلات کمر ،گرمای موضعی توصیه می شود.

8-بیمار در صورت بروز علائم عفونت مانند :قرمزی ،تورم،تشدید درد و حساسیت ،تب بالای 9/38  درجه سانتی گراد یا تغییر در رنگ و بوی ترشحات زخم به پزشک گزارش نماید.

 


زمان آزمون کارشناسی ارشد کلیه  گرایش های  رشته پرستاری  در تاریخ پنجشنبه 1/4/91 و در نوبت عصر می باشد.

زمان انتخاب محل تحصیل همزمان با دریافت کارت ورود به جلسه و برگه راهنما ازتاریخ 28/3/91 لغایت 2/4/91 بوده و فقط بصورت اینترنتی از طریق همین سایت در اختیار داوطلبان قرار خواهد گرفت . لذا داوطلبان دقت نمایند که این تاریخ به هیچ عنوان قابل تمدید نمی باشد .

 جدول ظرفیت پذیرش نهایی دانشگاههای پذیرنده در تاریخ فوق الذکر بطور همزمان با دریافت کارت اعلام خواهد شد.

 آزمون طی نوبتهای صبح و عصر روزهای پنج شنبه تاریخ 1/4/91 و جمعه تاریخ 2/4/91 بطور همزمان در سراسر کشور برگزار خواهد شد .

آزمون های نوبت صبح راس ساعت 9 صبح و نوبت عصر راس ساعت 15 شروع و به مدت 160 دقیقه ادامه خواهد داشت.


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/٢/۳۱ توسط کیوان خدایاری

روش های تست زنی در آزمون های چهار گزینه ای

 

دو عامل مهم در موفقیت آزمون های تستی نقش دارد : تجربه داشتن در آزمون های تستی  و شجاعت ریسک کردن ( دکتر علی اکبر سیف)

 

به عقیده‌ی اکثر متخصصان، نوع یادگیری، مبنا و اساس موفقیت به شمار می‌رود، ولی نمی‌تواند به تنهایی کافی باشد. در این میان، آشنایی با اصول و تکنیک‌های پاسخ‌گویی به آزمون‌های تستی از جایگاه به سزایی برخوردار است. به عبارت دیگر، فقط خواندن کفایت نمی‌کند و فرد با هر ضریب هوشی، هر چقدر هم مطالعه کند، اگر به فنون اولیه‌ی پاسخ‌گویی به سؤالات مسلط نباشد، مسلماً نتیجه‌ی متناسب با تلاش خود را کسب نخواهد کرد. پس دانستن این اصول برای هر دانش‌آموزی در مقاطع مختلف تحصیل، نه تنها لازم، بلکه امری ضروری است.
 
دانش‌آموزان برای اینکه بتوانند نتایج مطلوبی در آزمون‌های تستی و مخصوصاً کنکور کسب کنند، باید سه اصل اساسی را مد‌نظر قرار دهند.این اصول به ترتیب عبارتند از: دانش، سرعت و دقت.

 

چقدر با آزمون‌های تستی آشنا هستید؟

آزمون‌های عینی یا تستی، آزمون‌هایی هستند که از شیوه‌ی بازشناسی بهره می‌گیرند و فرد بایستی پاسخ صحیح را از بین پاسخ‌های ارائه شده، بیابد؛ ولی نکته‌ی مهم این است که در آزمون‌های تستی، پیدا کردن پاسخ، کار ساده‌ای نیست، زیرا انتخاب و طرح گزینه‌ها، بسیار دقیق می‌باشد. در آزمون‌های چند‌گزینه‌ای، قدرت انتخاب بیش‌تر می‌شود و فرد می‌تواند با استدلال، چند گزینه را حذف کند. آنچه در این آزمون‌ها اهمیت دارد، شیوه‌ی ارائه‌ی گزینه‌هاست. 

در آزمون‌های چهار‌گزینه‌ای، معمولاً یک گزینه‌ی 100 درصد درست و یک گزینه‌ی 100 درصد غلط وجود دارد. دو گزینه‌ی دیگر به نحو جالبی به دو گزینه‌ی فوق، نزدیک‌تر است یعنی یک گزینه‌، بسیار به گزینه‌ی غلط، نزدیک است و یک گزینه، به پاسخ درست، بسیار نزدیک است. حذف گزینه‌ی غلط و نزدیک به غلط، نسبتاً ساده است ولی انتخاب گزینه‌ی صحیح از گزینه‌ی نسبتاً صحیح، کار مشکلی است. زیرا این گزینه، طوری انتخاب شده که اگر فرد سؤال را خوب درک نکرده باشد یا به نکات کلیدی سؤال خوب توجه نکرده باشد، به جواب غلط می‌رسد و بسیاری از داوطلبان، چون پاسخ مورد‌نظر را در بین پاسخ‌ها مشاهده می‌کنند، بلافاصله انتخاب می‌کنند. این نکته بسیار قابل اهمیت است و فرد بایستی برای رفع شک و تردید، سؤال را مجدداً بخواند، نکات کلیدی را دقت کند و پس از تحلیل سؤال، پاسخ اصلی را انتخاب کند و در صورت شک و تردید، بهتر است (در صورت وجود نمره‌ی منفی) اصلاً پاسخ ندهد. 

آماده شدن برای امتحانات عینی یا تستی

1- نکات مهمی که قبلاً یادداشت کرده‌اید و زیر آن‌ها خط کشیده‌اید، مجدد مرور کنید.

2- تمام تعاریف و اصطلاحاتی که با نگارش خاصی (خطوط کج یا پررنگ) نوشته شده، بخوانید.

3- با سؤالات مختلف تستی، آشنا شوید و تمرین کنید.

4- میزان زمان صرف شده‌ی خود را برای هر آزمون، یادداشت کنید و سعی کنید، سرعت خود را بالا ببرید.

5- نکان مهم زیر‌نویس شده یا زیر‌ تصاویر و فرمول‌ها را با دقت به خاطر بسپارید.

6- سعی کنید ابتدا مطالب را به طور کلی بخوانید تا اصل مطلب در ذهن شما سازماندهی شود و سپس به جزئیات و نحوه‌ی ارتباط جزئیات با اصل مطلب بپردازید.

7- مطالب را به صورت سلسله مراتبی بخوانید و گاهی رابطه‌ی عکس و مستقیم مطالب را با هم، بیابید.

8- سعی کنید از روش مکان‌ها و کلمات کلیدی، به خوبی بهره بگیرید و قبل از آزمون، مرور ذهنی داشته باشید.

 

شیوه‌ی گذراندن آزمون‌های عینی یا تستی

شاید اولین سؤالی که به ذهن‌تان خطور کند، این باشد که از کدام دفترچه شروع کنیم؟ در صفحه‌ی اول دفترچه‌ی سؤالات عمومی هر گروه، تعداد سؤال هر درس و زمان پیشنهادی پاسخ‌گویی به آن نوشته شده است. دروس عمومی به ترتیب ادبیات، عربی، دینی و زبان‌انگلیسی می‌باشد که از هر کدام، 25 سؤال را در دفترچه به خود اختصاص داده‌اند. اگر شما بخواهید به ترتیب دفترچه پیش بروید، ابتدا باید سؤالات ادبیات را پاسخ‌گو باشید. سپس عربی، دینی و در آخر هم زبان. این روش برای زمانی که روی همه‌ی دروس به یک اندازه مسلط هستید، مؤثر واقع خواهد شد. اگر شما بخواهید از درسی که تسلط بیش‌تری دارید، شروع کنید، باید به سراغ شماره‌ی آن تست‌ها بروید. این روش، روش دوم است که اگر شما در درسی تبحر دارید، می‌توانید آن را انتخاب کنید. 

البته این روش، مخالفانی دارد و دلیل مخالفت خود را این‌گونه مطرح می‌کنند که اگر سؤالات درسی که انتخاب کرده‌اید، مشکل بود و نتوانستید خوب جواب دهید، روحیه‌ی خود را از دست می‌دهید و به ضرر شما تمام می‌شود. این که کدام روش را انتخاب می‌کنید، به خودتان بستگی دارد. سعی کنید در کنکورهای آزمایشی، هر دو روش را امتحان کنید و ببینید کدام روش برای شما مناسب‌تر است. قبل از شروع آزمون، با این مسأله کنار بیایید که قرار نیست شما تک تک سؤالات را بلد باشید و خالی گذاشتن، بهتر از غلط زدن و کسب نمره‌ی منفی است. به یاد داشته باشید که حتی رتبه‌های برتر کنکور هم نمی‌توانند به همه‌ی سؤالات، پاسخ صحیح دهند و در سال‌های اخیر با مفهومی شدن سؤالات، کنکور به سمتی پیش می‌رود که نتوانید درصد 100 را کسب کنید.

 

در هنگام پاسخ‌گویی به سؤالات، ممکن است سه حالت پیش آید:

الف) تست‌های ساده: تست‌هایی که با خواندن آن‌ها، راه‌حلش ا تشخیص می‌دهید و می‌توانید در زمان استاندارد یا کمتر، پاسخ دهید. به تست‌هایی ساده می‌گویند که حل این تست‌ها در اولویت اول است.

ب) تست‌های زمان‌بر یا وقت‌گیر: تست‌هایی که یا آشنا به نظر می‌رسند و یا شما جواب آن ها را بلد هستید ولی تشخیص می دهید که برای پاسخ به چنین سؤالاتی باید زمان و انرژی بیش‌تری را صرف کنید. در کنار این‌گونه تست‌ها، علامت (*) بگذارید و به سراغ تست بعدی بروید.

ج) تست‌های دشوار یا ناآشنا: این‌گونه تست‌ها، تست‌هایی هستند که با آن‌ها آشنا نیستید یا جواب آن‌ها را نمی‌دانید. در کنار این نوع تست‌ها، علامت (**) بگذارید.

د) در مرحله‌ی اول پاسخ‌گویی به تست‌ها، فقط به تست‌های ساده پاسخ دهید و از حل تست‌های وقت‌گیر و دشوار خودداری کنید. زمانی که به تمامی سؤالات ساده‌ی یک درس پاسخ دادید، هنوز زمانی از وقت استاندارد باقی مانده است، پس از آن به سراغ درس بعدی بروید. زمانی که تمامی دروس به این روش تمام شد، آنگاه به سراغ تست‌هایی با علامت (*) بروید و آن‌ها را حل کنید. اگر باز هم زمان داشتید، به سراغ تست‌های (**) بروید.

■ سؤالات را به طور اجمالی بررسی کنید و بر اساس تعداد و زمان سؤالات، پاسخ‌دهی را آغاز کنید.

■ حتماً قبل از اینکه به گزینه‌ها نگاه کنید، ابتدا سؤال را بخوانید و به آن پاسخ دهید، سپس پاسخ خود را با گزینه‌ها مقایسه کنید. این‌کار باعث می‌شود، گزینه‌های غلط، سازمان ذهنی شما را به هم نریزد.

■ هنگام بررسی گزینه‌ها، گزینه‌های غلط را حذف کنید.

■ قبل از هر‌گونه اقدام به پاسخ‌گویی تست‌ها، تمام اجزای سؤال را بخوانید.

■ در تقسیم زمان برای پاسخ‌گویی به تست‌ها، توجه داشته باشید که زمان برای حل هر تست، متفاوت است.

■ محاسبات عددی را با دقت و تمرکز انجام دهید. در تست‌های ریاضی، یک روش کار مشخص داشته باشید تا دچار سردرگمی نشوید ( مشکل عمده‌ی دانش‌آموزان در ریاضی این است که صورت مسأله را درک نمی‌کنند).

■ برخی از تست‌ها، طولانی هستند و محاسبات آن‌ها، وقت‌گیر است. بنابراین در برخورد با این‌گونه تست‌ها، نگران نشوید. اشتباهی که معمولاً داوطلبان قوی انجام می‌دهند، این است که هنگام برخورد با این‌گونه تست‌ها، می‌خواهند هر طور شده، آن‌ها را حل کنند و با این کار، وقت و انرژی زیادی از دست می‌دهند. برای تعداد زیادی از دانش‌آموزان، پذیرفتن این نکته که باید از خیر بعضی سؤالات بگذرند، سخت است و این گذشتن، نه تنها نشانه‌ی ضعف نیست، بلکه نشان‌گر مهارت و دانش فردی بالاست.

■ سعی کنید، حدسی پاسخ ندهید، ولی در صوت وسوسه شدن به این‌کار، اولین حدس شما، صحیح‌ترین است؛ مگر این که با مرور سؤال و دقت و توجه، متوجه انتخاب اشتباه خود شده، سپس پاسخ را تغییر دهید.

■ از آنجا که زمان برای یک مجموعه سؤال است، بر روی هر سؤال، زمان زیادی صرف نکنید. سعی کنید ابتدا سؤالاتی که پاسخ آن‌ها را می‌دانید و اطمینان دارید، پاسخ دهید و سپس به سؤالاتی بپردازید که نیاز به فکر و تجزیه و تحلیل دارد.


■ کلمات کلیدی سؤالات تستی، بسیار مهم هستند، حتماً به آن ها توجه کنید، زیرا برخی از سؤالات، منفی است. یعنی شما باید گزینه‌ای را انتخاب کنید که اصل سؤال نیست (کدام یک از موارد زیر نیست؟). کلمات هیچ‌کدام، اغلب، همیشه، غالباً، گاهی، هرگز، کمترین، بیش‌ترین، اولین، آخرین، صحیح‌تر، نمی‌باشد، جزء کلمات کلیدی است.


■ گزینه‌ی اولی را که می‌بینید، حتی اگر مطمئن هستید که درست است، زود انتخاب نکنید. حتماً ابتدا گزینه‌ها را ببینید، دوباره به سؤال نگاهی بیندازید و بعد در آخر، گزینه‌ی درست را انتخاب کنید.

■ اگر بین دو گزینه شک داشتید، حتماً یکی را انتخاب کنید. اگر به طور قطع و یقین، تشخیص دادید که دو گزینه‌، نادرست است و بین دو گزینه‌ی دیگر، شک داشتید، حتماً یکی را انتخاب کنید. برای مثال، اگر در 10 سؤال، شک بین دو گزینه را داشته باشید و شانسی آن‌ها را پاسخ دهید، بنا به قانون احتمال، به 5 سؤال پاسخ صحیح داده‌اید و به 5 سؤال پاسخ اشتباه. بنابراین 3 و 1.3(کسر) نمره‌ی مثبت برای‌تان در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی اگر 6 یا 7 پاسخ اشتباه هم بدهید، باز هم 2 یا 2.3 نمره‌ی مثبت برای‌تان ثبت خواهد شد. پس اگر بین دو گزینه شک داشتید، یکی را انتخاب کنید.

■ در حین آزمون، به نتیجه‌ی کار فکر نکنید. فقط به این موضوع بیندیشید که دقیق‌ترین و صحیح‌ترین پاسخ را انتخاب کنید. زمانی که ذهن شما به ارزیابی می‌پردازد و فکر می‌کنید که فایده ندارد؛ درصدم پایین است یا بسیار خوب زده‌ام، شما را از تفکر صحیح دور می‌کند. پس نتیجه، همان خواهد شد که شما انجام می‌دهید. عملکرد صحیح، نتیجه‌ی مطلوب به همراه می‌آورد. البته به شرط دقت و توجه زیاد، همراه با سرعت مطلوب.

■ اگر وقت مرور تست‌ها را داشتید، بلافاصله پاسخ را عوض نکنید. مجدد سؤال را بخوانید و در صورت اعتماد کامل، پاسخ را تغییر دهید.

■ در سر جلسه‌ی آزمون، به اینکه چرا کم مطالعه کردم یا کاش این قسمت را خوانده بودم، فکر نکنید. آن زمان از دست رفته است. به دانش خود مراجعه کنید و با دیدی روشن پاسخ دهید.

■ در جلسه‌ی آزمون، به اطراف خود توجه نکنید و به پاسخ‌نامه‌ی دوستان خود نگاه نکنید، زیرا ممکن است شما را وسوسه کند که به صورت حدسی، پاسخ دهید و ثابت شده که نتیجه‌ی این روش، از بین رفتن سؤالات صحیح است و نتیجه آن نخواهد شد که شما می‌خواهید.

■ به موقع استراحت کنید. در شروع هر درس عمومی، 30 ثانیه و برای هر درس اختصاصی، 60 ثانیه را برای استراحت در نظر بگیرید، تا بتوانید با آن خستگی خود را رفع کنید.

■ در آزمون‌های آزمایشی، سراسری یا آزاد، احتمال وجود یک یا چند تست که پاسخ آن‌ها در بین گزینه‌ها نیست و یا تست‌هایی، غلط هستند( مانند کنکورهای سراسری84،86،87)، وجود دارد. در برخورد با این سؤالات، اصراری به حل آن‌ها نداشته باشید و از آن‌ها عبور کنید.

■ جواب درست را همان موقع که حل می‌کنید به پاسخ‌نامه انتقال دهید. از این که جواب را ابتدا در دفترچه‌ی سؤالات وارد کنید و در پایان آزمون، آن‌ها را به پاسخ‌نامه منتقل کنید، جداً خود‌داری کنید. چون این کار در آخر آزمون، صورت می‌گیرد و احتمال اشتباه در انتقال جواب به پاسخ‌نامه وجود دارد و یا اینکه شما با کمبود وقت، مواجه می‌شوید.

■ برای مرور نهایی و چک کردن نهایی، وقتی را در نظر بگیرید تا اگر در انتقال پاسخ‌ها به پاسخ‌برگ، دچار خطا شده‌اید، قادر به تغییر باشید ( توصیه می‌شود پس از ورود هر 10 سؤال به پاسخ‌برگ، یک بازنگری داشته باشید).

 

چهار عامل مؤثر برای افزایش سرعت‌عمل در تست‌زنی

1- مطالعه‌ی مفهومی و معنی‌دار کردن مفاهیم          
2- شادابی و سرحال بودن

3- تمرین و رکورد‌گیری در تست‌زنی

4- تمرکز و آرامش

اشتباهات غیر‌عملی که در آزمون‌های تستی بسیار شایع هستند، عبارتند از:


1- انتخاب گزینه‌ی هم شماره با پاسخ سؤال( پاسخ مسأله عدد 2 می‌شود، گزینه‌ی 2 را می‌زنند)

2- عجله کردن در صورت مسأله

3- " نیست" را " است" دیدن و بالعکس

4- عدم تطبیق شماره‌ی سؤال در حین انتقال پاسخ به پاسخ‌برگ

عواملی که موجب عدم موفقیت در آزمون‌های تستی می‌شود، عبارتند از:

1- تسلط نداشتن روی مباحث درسی

2- عدم توجه به زمان

3- استرس و اضطراب

4- بی دقتی و عدم تمرکز

5- شانسی پاسخ دادن به سؤالات

6- انجام عملیات به صورت ذهنی  

7- عدم دقت در پر کردن پاسخ‌برگ

 


.: Weblog Themes By Pichak :.



تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک