کارشناسی ارشد پرستاری
 
وبسايت تخصصی پرستاري/منابع-مشاوره-جزوه
پيوند ها

بزودي در اين سايت جزوات تخصصي پرستاري براي فروش ارائه مي شود
 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٦/۱ توسط کیوان خدایاری


پارامترهای اصلی جهت تفسیر گازهای خون شریانی

علاوه بر PaO2 و O2 Sat، سایر مقادیر لازم برای تفسیر اختلالات اسید و باز شامل PH، PaCO2، HCO3، Base Excess (BE)، Total CO2 Conent ، BD و Anion Gap است.

PH

PH طبیعی خون بین 7.35 تا 7.45 است. PH بالاتر از 7.45 آلکالمی و PH زیر 7.35 اسیدمی گفته میشود. بطور متوسط میزان آن 7.40 در نظر گرفته می شود.

PaCO۲

نمایانگر میزان دی اکسید کربن موجود در خون شریانی است. میزان طبیعی آن 35-45 میلی متر جیوه است. افزایش بیش از 45 mmHg اسیدوز تنفسی و کاهش آن از 35mmHg آلکالوز تنفسی نامیده می شود.pao2 در افراد بالای 60 سال وکودکان زیر 7 سال وابسته به سن می باشد.

محاسبه تقریبی در افراد بالای 60 سال=pao2 80  - تعداد سال های بیشتر از 60

و در کودکان زیر 7 سال که در سطح دریا نفس می کشند محدوده طبیعی 40-70 میلی متر جیوه می باشد.

 

HCO۳

میزان طبیعی یون بیکربنات بین 22 تا 2۶ میلی اکی والان در لیتر است. افزایش آن از۲۶ میلی اکی والان در لیتر بیانگر آلکالوز متابولیک و کاهش آن از 22 میلی اکی والان درلیتر بیانگر اسیدوز متابولیک است.

افزایش باز (Base Excess) (BE)

در شرایطی که PaCO2 در حرارت 37 درجه سانتیگراد، معادل 40 mmHg بوده و کمبود اکسیژن نیز وجود نداشته باشد، BE به مقدار اسید یا بازی اطلاق می گردد که برای حفظ PH در حد طبیعی و نیز حفظ بیکربنات به میزان 24 میلی اکی والان در لیتر مورد نیاز است. مقدار طبیعی BE بین 2+ و2- متغییر بوده و بر حسب میلی اکی والان در لیتر بیان می شود. افزایش BE از 2+ نمایانگر احتباس باز غیر فرار و یا به عبارت دیگر آلکالوز متابولیک و کاهش BE از 2- نمایانگر احتباس اسید غیر فرار و یا به عبارت دیگر اسیدوز متابولیک است.

باز بافری (Buffer Base) (BB)

یک معیار تشخیصی برای تغییرات متابولیک اسید و باز است. BB حاصل جمع آنیونهای پلاسما یعنی بیکربنات، پروتئین، هموگلوبین و فسفاتها بوده و مقدار آن معادل 42 میلی مول در لیتر است (BB = BE +42). از آنجا که BE پلاسما در حال تعادل تقریبا برابر با صفر است، BB = 42 خواهد بود که در صورت آلکالوز متابولیک مقدار آن افزایش یافته و در صورت اسیدوز متابولیک، از میزان آن کاسته می شود. تغییرات CO2 شریانی بر BB بی تاثیر می باشد.

 

روش تفسیر برگه آزمایش گازهای خون شریانی (ABG)

مرحله اول

مشاهده مقدار PaO2 و O2 Sat : ابتدا به PaO2 توجه شود که آیا بیمار دچار هایپوکسمی است؟ PaO2 به اکسیژن محلول در خون بر میگردد و در حالت طبیعی مقدار آن بین 100 - 80 میلی متر جیوه است. PaO2 بین 60 تا 79 میلی متر جیوه را هایپوکسی خفیف، بین 40 تا 59 میلی متر جیوه را هایپوکسی متوسط و کمتر از 40 میلی متر جیوه را هایپوکسی شدید می نامند. مقادیر زیر 40 میلی متر جیوه بسیار مخاطره آمیز است.
O2 Sat یا درصد اشباع هموگلوبین از اکسیژن می باشد که به مقدار PaO2 و عوامل موثر بر منحنی شکست اکسی ـ هموگلوبین وابسته است. بجز در افراد مبتلا به COPD میزان O2 Sat زیر 80% احتمال خون وریدی را مطرح می نماید.

مرحله دوم

با توجه به PH مشخص می شود که در وضعیت نرمال یا اسیدی یا بازی قرار داریم. PH زیر 7.40 اسیدی و پایین تر از 7.35 اسیدوز خوانده می شود همچنین PH بالای 7.40 قلیایی و بالاتر از 7.45 آلکالوز تلقی می شود.

مرحله سوم

با توجه به PaCO2 مشخص شود که اسیدوز تنفسی یا آلکالوز تنفسی یا حالت نرمال وجود دارد. PaCO2 کمتر از 35 آلکالوز تنفسی و بالاتر از 45 اسیدوز تنفسی است.

مرحله چهارم

به یون بیکربنات HCO3- توجه می شود تا مشخص گردد که اسیدوز متابولیک یا آلکالوز متابولیک یا حالت نرمال وجود دارد. مقادیر بیش از 28 میلی اکی والان در لیتر نمایانگر آلکالوز متابولیک و کمتر از 22 میلی اکی والان در لیتر نشان دهنده اسیدوز متابولیک است.

مرحله پنجم

به مقدار BE توجه شود، این معیار برای تفسیر اسیدوز و آلکالوز با منشا متابولیک دقیق تر از یون بیکربنات است. در صورتیکه بیش از 2+ باشد نمایانگر آلکالوز متابولیک و اگر کمتر از 2- باشد نمایانگر اسیدوز متابولیک است.

مرحله ششم

آیا PH جبران شده است یا بدون جبران؟ در بدن مکانیزمهای جبرانی (بافری، تنفسی، متابولیک) در زمان اختلالات اسیدو باز فعال میشوند پس یکی از سه حالت زیر وجود دارد :
الف) بدون جبران
در این حالت PH غیر طبیعی بوده، PaCO2 یا HCO3 نیز غیر طبیعی هستند. در این حالت با توجه به PH. نوع اختلال (اسیدوز یا آلکالوز) مشخص می گردد و PaCO2 بیانگر اختلال تنفسی و HCO3 نمایانگر اختلال متابولیک خواهد بود.
مثال:
PaO2 = 60mmHg PH = 7.25 , PaCO2 = 50mmHg , HCO3 = 22meq/l
با توجه به PH و بر اساس PCO2 تشخیص اسیدوز تنفسی جبران نشده میباشد.

قانون I :
اگر تغییرات PH و PaCO2 در جهت مخالف یکدیگر باشد، یک بیماری تنفسی وجود دارد :
PH = 7.32 PaCO2 = 50 mmHg HCO3 = 24 meq/l
قانون II :
اگر تغییرات PH و HCO3- هم جهت باشند، یک بیماری متابولیک وجود دارد :
PH = 7.32 PaCO2 = 40 mmHg HCO3- = 18 meq/l
ب ) جبران ناقص
در این حالت PH ، HCO3 و PaCO2 هر سه غیر طبیعی هستند. بدین معنی که مکانیسمهای جبرانی فعال شده اند اما موفق به اصلاح کامل PH نشده اند. برای تشخیص اختلال اولیه و مکانیسم جبرانی، ابتدا به مقادیر HCO3 و PaCO2 توجه می شود و سپس PH مد نظر قرار می گیرد و قانون سوم مطرح میشود :
قانون III :
اگر تغییرات PaCO2 و HCO3- هم جهت باشند، بدن در حال جبران عدم تعادل است :
PH = 7.30 PaCO2 = 25 mmHg HCO3- = 12 meq/l
در این مثال یک بیماری متابولیک وجود دارد. کاهش PaCO2 یک مکانیسم جبرانی است و تشخیص اسیدوز متابولیک با جبران ناقص سیستم تنفسی می باشد.
ج ) جبران کامل
در این حالت PH طبیعی، ولی PaCO2 و HCO3- هر دو غیر طبیعی هستند.
قانون IV :
در وضعیت جبران کامل، برای تشخیص اختلال اولیه و مکانیسم جبرانی ابتدا با نگاه کردن به مقادیر HCO3- BE و PaCO2 نوع اختلال را مشخص کرده، سپس به مقدار PH توجه می کنیم:
1ـ در صورتیکه میزان PH بین 7.35 – 7.40 بود، علت اولیه اسیدوز است.
2ـ در صورتیکه میزان PH بین 7.40 – 7.45 بود، علت اولیه آلکالوز است. مثال :
PH = 7.42 PaCO2 = 50 mmHg HCO3- = 32 meq/L
تشخیص : آلکالوز متابولیک، اسیدوز تنفسی، جبران کامل
بیماری اولیه : آلکالوز متابولیک (با جبران کامل)

درمان اسیدوز تنفسی

درمان علت اولیه و حفظ تهویه مناسب و کافی است.این روشهای درمانی شامل

منبع:

مراقبتهای ویژه در ICU تالیف: ملاحت نیکروان مفرد ـ حسین شیری

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/٢٩ توسط کیوان خدایاری

منبع:سایت تخصصی فیزیولوژی پزشکی


آمادگی قبل عمل و مراقبتهای بعد از عمل کله سیستکتومی

آماده کردن بیمار:
بررسی عوارض احتمالی سنگ صفرا: در تمام بیماران باید سونوگرافی کبد ومجاری صفراوی که در شش ماه اخیرانجام شده باشد داشته باشیم بخصوص جهت بررسی اتساع و سنگ احتمالی در مجاری صفراوی . در این رابطه تستهای کبدی نیز که در 1-2 ماه اخیر انجام شده باشد لازم است. اگر تغییر واضح در علائم بیمار ایجاد شده باشد تکرار سونوگرافی و آزمایشات پس از این تغییرات نیز لازم است. اگر این بررسی ها مشکوک بود ممکن است که بررسیهای بیشتر مثل MRCP یا ERCP انجام شود.

بررسی های عمومی قبل از بیهوشی: آزمایش هموگلوبین وفرمول شمارش درتمام بیماران انجام می شود. تستهای انعقادی در بیمارانی که کاندید جراحی لاپاراسکوپی هستند مورد اختلاف نظر است و بعضی منابع علمی انجام آن را لازم و بعضی غیر لازم میدانند. آزمایش قند خون و تستهای کلیوی در سنین بالا انجام می شود. اکثرا از سن بالای 40 سالگی نوار قلبی نیز بررسی می شود و در بیمارانی که ریسک فاکتور بیماری قلبی داشته باشند مثل مصرف سیگار، چاقی، چربی خون بالا، سابقه فامیلی بیماری ایسکمیک قلبی و غیره، در سنین پایین تر نیز لازم می شود.

ارزیابی تحمل عمل: پس از تشخیص نیاز به انجام عمل کله سیستکتومی، بیمار باید از نظر بیماریهای قلبی ریوی و شرایط عمومی که بر تحمل استرس عمل مؤثر هستند بررسی و در صورت لزوم، مشاوره با متخصص داخلی وقلب وغیره انجام شود. درصورتی که بیمار تحمل عمل جراحی را نداشته باشد یا ریسک آن بالا باشد، درمان جایگزین، یعنی در شرایط الکتیو، درمان طبی (هر چند اثر بخشی نامطمئن و ضعیف دارد) و درشرایط اورژانسی وعدم اثر بخشی کافی درمان طبی، انجام کله سیستوستومی انتخاب می شود(تخلیه کیسه صفرا با بی حسی موضعی باهدایت سونوگرافی وبدون برش شکم یعنی پرکوتانئوس؛ یا با برش شکم یعنی روش باز.(

آمادگی روز عمل: مانند هر بیماری که تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد لازم است ازحدود 8 ساعت قبل از بیهوشی، از مصرف غذاهای جامد و از حدود 2 ساعت قبل از مصرف مایعات شفاف نیز پرهیز نماید. دربیمارانی که درموضع عمل موهای بلند داشته باشند لازم است که موها کوتاه شوند. بهترین زمان برای کوتاه کردن مو بلافاصله قبل ازعمل و با استفاده از ماشین موزر( Hair clipper ) می باشد. سونداژ ادراری و لوله معده قبل ازعمل نیاز نیست. لوله معده ممکن است حین عمل نیاز شود که پایان عمل زیربیهوشی خارج میشود.(دربیمارانی که بعلت عوارض شدید سنگ عمل میشوند ممکن است که لوله معده و سوند ادراری هم قبل ازعمل وهم بعد از عمل لازم باشند).

مراقبتهای بعد ازعمل :

اکثر بیماران 6 ساعت پس از عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپی، میتوانند نوشیدن مایعات را شروع نمایند. بعضی بیماران ممکن است تهوع واستفراغ داشته باشند که با مصرف داروهای ضد تهوع برطرف می شود. با توجه به کاهش فعالیت بدنی، توصیه می شود که دریک هفته اول پس از عمل از مصرف غذاهای سنگین و نفاخ پرهیز شود ولی پس از آن محدودیتی برای غذا ندارند و حتی مصرف چربی و تخم مرغ نیز در حد معمول بلااشکال است. در نسبت بسیار کمی از بیماران ممکن است که حرکات روده مختصرا افزایش یابد که در صورتی که بیمار را اذیت کند با رژیم غذایی کم فیبر و کم چربی برطرف خواهد شد. همچنین در همین حدود زمانی اکثر بیماران قادر هستند که از تخت خارج شوند و توصیه می شود از این زمان به بعد، بیمارهر چه بیشتر راه برود.

غالب بیماران با مصرف مسکن های غیر مخدر(مثلا شیاف دیکلوفناک) راحت هستند و نسبت کمی از آنها ممکن است به مخدر نیاز داشته باشند.

در صورتی که برای بیمار درن گذاشته شده باشد، معمولا روز پس از عمل خارج می شود. خارج کردن درن بسته به رنگ و نوع ترشح ومقدار آن است که با قضاوت جراح انجام می شود.ممکن است درن پس از ترخیص و بطور سرپایی خارج شود.

ترخیص بیمار بسته به شرایط، از 6 ساعت تا چند روز پس از عمل است. موقع ترخیص بیمار باید حال عمومی خوب وعلائم حیاتی پایدارداشته، قادر به حرکت کردن و خوردن بوده ، بدون درد شدید(نیازمند به مخدر) باشد.

بیمار بسته به نوع بخیه و پانسمان از عصر روز عمل یا روز دوم بعد از عمل می تواند استحمام نماید.

بخیه ها معمولا یک هفته پس از عمل کشیده می شوند و در همین حدود هم بیمار کار روزانه اش را شروع می کند. بهتر است چند هفته اول را از کار بدنی سنگین پرهیز نماید.

پس از ترخیص در صورتی که بیمار درد شدید شکم، تهوع و استفراغ، تب، ضعف و بیحالی یا بی اشتهایی شدید پیدا کرد باید به پزشک معالج خود مراجعه نماید.

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/٢٦ توسط کیوان خدایاری

آسم چیست ؟

آسم یک وضعیت تنفسی است که با دوره های انسداد جریان هوا در راههای تنفسی مشخص می شود . علائمی که بوسیله این انسداد به وجود می آید شامل سرفه ، خس خس  سینه ، تنگی نفس می باشد . اگر چه مشکلات در دوره های خاصی وجود ندارد ولی یک بیماری مزمن محسوب می شود .

 

چه کسی مبتلا به آسم می شود ؟

آسم بیشتر تمایل دارد در فامیل اتفاق بیفتد . نقش وراثت در آسم بالغین کمتر مشخص است . در هر سنی ممکن است آسم ایجاد شود ولی بیشتر از نیمی از موارد در کودکان بین ٢ تا ١٧ سال ایجاد می شود . در نوجوانان ، پسرها ٢ برابر دخترها به آسم مبتلا می شوند ولی این تفاوت جنس در سنین بالاتر وجود ندارد .

 

چه چیزهایی باعث آسم می شود ؟

طیف گوناگونی از عوامل زمینه ساز می توانند دوره حاد آسم را ایجاد کنند . بیشترین عوامل زمینه ساز شامل آلرژن ها ، ورزش ، عفونت های تنفسی ویروسی و مواد محرک تنفسی و آسپیرین می باشند .

آلرژن ها موادی هستند که افراد حساس به آن دچار آلرژی یا حساسیت هستند . اینها منبع عمده مشکلات در کودکان و بالغین هستن . آلرژن های شایع شامل گرده های گیاهی ( از درخت ، دانه ها و علوفه ) شوره و ذرات ناشی از حیوانات  هایت موجو در غبار خانگی ، سوسگ حمام ، قارچ و غذاهای خاصی هستند . وقتی یک فرد حساس با این آلرژن ها در معرض تماس باشد وقایع پیچیده ای در بدن باعث آزادشدن مواد شیمیایی خاصی (واسطه های شیمیایی ) می شوند این واسطه ها باعث شعله ور شدن آسم می گردند .

ورزش یک عامل زمینه ساز شایع در آسم است . در حقیقت آسم ورزشی می تواند باعث محدود شدن فعالیت جسمی در برخی اشخاص شود .بسیار اتفاق می افتد که علائم تنفسی تا زمانی که ورزش تکمیل نشود اتفاق نمی افتد.

عفونتهای ویروسی تنفسی یک دلیل عمده در دوره های حاد آسم است که مخصوصاً در ماههای زمستان اتفاق می افتد . خوشبختانه ، عفونتهای باکتریال (غیر از سینوزیت ) معمولاً باعث شعله ور شدن حمله آسم نمی شوند .

هوای سرد ، دود سیگار ، مواد شیمیایی صنعتی ، عطرها ، رنگ و دود گازوئیل مثالهایی از مواد محرک آسم هستند . آسپیرین و مواد حاوی آسپیرین می توانند حمله آسم را در افراد حساس آغاز کنند . علت دقیق این واکنش نامشخص است ولی وانش آلرژی در اثر افراد مبتلا اتفاق نمی افتد هوای ١٠ تا ٢٠ درصد از بیماران بالغ مبتلا به آسم کاهش چشمگیری در عملرد ریوی بعد از مصرف آسپیرین نشان می دهند . درصد از  ضد التهابی غیر استروئیدی ه از نظر شیمیایی تشابهی با آسپیرین ندارند می توانند واکنش های مشابهی نشان بدهند . به عنوان یک قاعده کلی حمله آسم را آغازکنند . ضد التهابی غیر استروئیدی که از نظر شیمیایی تشابهی با آسپیرین ندارند  مواد غذایی و داروها به کار می روند . برخی موارد روند ایجاد به صورت آسیب تنفسی است . مواد غذایی و داروها به کار می روند .

حین حملات آسم چه اتفاقی می افتد ؟

راههای تنفسی فرد مبتلا به آسم دچار انقباض است . این باریک شدن در اثر واکنش به عوامل محرک خاصی است . چون افراد سالم به این محرک ها پاسخ نمی دهند ، ریه های فرد بیش فعال (Hyperactive) خوانده می شوند . حین یک حمله اسم عضلات صاف  مجرای تنفسی منقبض شده و باعث تنگی راه هوایی می شوند . التهاب نیز در سطح راه هوایی اتفاق می افتد و باعث تورم و کاهش بیشتر راه هوایی می شود . بعلاوه غدد مخاطی موجود در راههای هوایی شروع به ترشح مخاط فراوان به داخل مجرا می کنند که آن را تنگ تر می کند . نتیجه اینها سخت شدن تنفس مخصوصاً بازدم می باشد . هوا در اثر این اتفاق در راههای تنفسی محبوس می شود و باعث کاهش اکسیژن رسانی به بدن می شود .

 

هرحمله آسم چقدر طول می کشد ؟

طول مدت بسته به شدت حمله فرق دارد . دوره های خفیف ممکن است چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد . حمله های شدید می تواند روزها تا هفته ها به طول بینجامد . علائم خفیف ممکن است خود به خود برطرف شود یا نیاز به دارو داشته باشد . دوره های شدیدتر را می توان با دارو درمان کرد یا نیاز به بستری داشته باشند .

 

طی هر حمله چه اقداماتی باید انجام شود ؟

همیشه آموزش های پزشک متخصص خود را در زمینه آلرژی دنبال کنید . از ایشان برنامه مکتوبی در مورد درمان روزانه و توصیه های خاص حین حمله درخواست کنید . به طور کلی ، مهم است که ارامش خود را حفظ کنید و داروهای تجویز شده را مصرف کنید . گشاده کننده مجاری هوایی بیشترین دارویی است که در حملات آسم مصرف می شود . این داروها باعث شل شدن عضلات اطراف راههای هوایی می شوند و باعث گشاد شدن مجاری می گردند . گشادکننده های راههای هوایی ممکن است استنشاقی ، خوراکی یا تزریقی باشند .

 

چرا فعالیت بدنی باعث شروع حمله آسم می شود؟

حین ورزش های هوازی ، تنفس سریع دهانی انجام می شود . در نتیجه هوایی که به مجاری تنفسی می رسد به علت عدم عبور  از راه بینی گرم و مرطوب نشده است . هوای سرد و خش می تواند باعث شروع حمله آسم شود . علائم آسم طی هوای  دقیقه پس از ورزش های هوازی در بدترین وضعیت خود می باشند . بیش از ٧٠%  از کل افراد آسمی درجاتی از آسم ناشی از ورزش را تجربه می کنند 

 

آیا افراد مبتلا به آسم باید از ورزش و تربیت بدنی پرهیز کنند ؟

با انجام اقدامات پیشگیرانه ، افراد مبتلا به آسم باید بتوانند در هر ورزشی حتی در سطح ممتاز شرکت کنند . اگر چه تمام ورزش ها به صورت یکسال تحمل نمی شوند .به طور کلی ورزش و تمریناتی که باعث دویدن های طولانی شود بیشتر ازموارد غیر هوازی باعث حمله آسم می شوند . شنا یکی از بهترین ورزش ها برای این افراد است . در بیشتر موارد آسم ناشی از ورزش را تا حدی که بتوان در هر ورزشی شرکت کرد می توان کنترل کرد . بسیاری از ورزشکاران المپیک که شامل برندگان مدال طلا نیز هستند مبتلا به آسم بوده اند.

 

تفاوت بین آسم و آلرژی چیست ؟

آسم انسداد قابل بازگشت راههای هوایی است . آلرژی یکی از عواملی است که می تواند حمله آسم را آغاز کند . تمام بیماران مبتلا به اسم دچار آلرژی نیستند و افراد بسیاری هستند که دچار آلرژی هستند ولی مبتلا به آسم نیستند .

 

آیا درمانی برای آسم وجود دارد ؟

اگرچه قابل درمان است ولی راه علاج قطعی برای آسم تا کنون در دسترس نبوده است . درمان پیشگیرانه می تواند مشکلاتی را که یک فرد مبتلا به آسم با آن مواجه است را کاهش دهد . دانشمندان در جهان به دنبال راه علاج خاص آن مشغول تحقیق هستند .

 

بهترین درمان چیست ؟

پیشگیری از علائم عموماً بهترین درمان است . برای یک بیمار مبتلا به آسم مهم است که بداند چه موقعیتهایی باعث شروع علائم می شوند و از آنها تا جائی که امکان پذیر است پرهیز کند . هنگامی که پرهیز و دوری از آنها غیر ممکن است ، درمان پیشگیرانه مفید واقع خواهد شد انواع مختلف درمان های پیشگیرانه موجود است .

دارو درمانی قبل از مواجهه با محیطی که حمله آسم را تحریک می کند و انجام ورزش تجویز می شود . اگر آسم مکرر اتفاق بیفتد و یا غیر قابل پیش بینی باشد ، پزشک ممکن است برای شما به صورت روزمره داروهایی را تجویز کند . داروهایی که برای این منظور استفاده می شوند شامل استروئیدهای استنشاقی آنتی لوکرترین ها ، کرمولین و داروهای مشابه آن ، بتا آگونیست ها ی خوراکی یا استنشاقی (که برخی از آنها طولانی اثر هستند( تئوفیلین طولانی اثر و یا استروئید خوراکی می باشند . برای بیماران آلرژیک ، ایمونوتراپی (ایمنی درمانی ) می تواند در مواردی که پرهیز از آلرژن (ماده حساسیت زا ) مقدور نیست تجویز شود .

ایمونوتراپی تحمل بیمار را نسبت به الرژن ها افزایش می دهد و در کنترل التهاب موجود در آسم مزمن کمک می کند.

 

آیا آسم یک اختلال روان شناسی است ؟

خیر ، ولی احساسات و عواطف می تواند به وخامت آسم منتهی شود . اختلال هراس می تواند از آرامش بیمار جلوگیری کند که برای یک دوره حمله حاد ضروری است . همچنین دانشمندان دریافتند که عواطف قوی می تواند منجر به انقباض راههای هوایی شود که حمله حاد را تشدید می کند .

آسم می تواند به مشکلات عاطفی منجر شود . افسردگی زمانی که بیمار نتواند در فعالیتهای روزمره طبیعی شرکت داشته باشد اتفاق می افتد . آسم علت اصلی غیبت از مدرسه و کار است که می توانند در رسیدن بیمار به سلامت روانی ، تحصیلی و اقتصادی اثر گذار باشند . در نهایت ، باید بخاطر داشت که آسم می تواند مشکل عمده عاطفی و اقتصادی برای کل خانواده بر جا بگذارد .

 

آیا کودکان می توانند برای همیشه از آسم خلاص شوند ؟

این نظر که آسم برای همیشه در فرد از بین برود بیشتر به افسانه می ماند . در حقیقت برخی افراد ممکن است به نقطه ای برسند که دیگر حملات آسم را همانند اوائل کار نداشته باشند ولی آزمایش های دقیق و پیچیده نشان داده است که این افراد همچنان در معرض خطر ابتلای به آسم در سنین بالاتر هستند .

 

آیا آسم تهدید کننده زندگی است ؟

عموماً این طور نیست ولی درموارد شدید آسم می تواند مرگبار باشد . مرگ و میر بیشتر در بالغین اتفاق می افتد . بیش از ٨٠% از ٣٨٨٠مرگی که درسال ١٩٨۵ در افراد مبتلا به آسم دیده شد بالای ۴۵ سال بوده است . اگر چه ، عموماً می توان راه هوایی را باز نمود و حمله را با داروها تحت کنترل در آورد . دریک حمله حاد آسم ، ممکن است مجاری هوایی به طور کامل بسته شوند به طوری که منجر به نارسائی تنفسی گردد این یک وضعیت اورژانس پزشکی است و نیاز به توجه فوری دارد . برای مبتلایان به اسم فراگیری تشخیص دوره های حاد و پیشگیری از آنها دارای اهمیت بالایی است 

برخی پزشکان افزایش زیاد مرگ ناشی از آسم را به خاطر اعتماد بالا به داروهایی می دانند که برای بازگردن مجاری هوایی بسته استفاده می شوند .

اگر چه به نظر می رسد که بیشتر مرگ و میر ، ناشی از تاخیر در انجام درمان در مراحل حاد حمله می باشد .

 

رهنمودهایی برای بیماران و والدین کودکان مبتلا به آسم

    باهمه تذکرات داده شده ، تا می توانید در مورد آسم به دانستنی هایتان اضافه کنید .

    بیاموزید که چه چیزهایی باعث شروع علائم اسم در شما یا کودکتان می شود به بهترین نحوی از آن پیشگیری کنید .

   علامت های قریب الوقوع بودن یک دوره آسم و شدت آن را بیاموزید.

   پیشگیری های لازم را انجام دهید تاخود و فرزندتان کمترین مشکل را با علائم بیماری داشته باشید .

    درمانهای قابل انجام توسط خودتان را یاد بگیرید و آنها را به اقتضای سن کودک به آنها نیز بیاموزید.

خلاصه :

اگرچه درمان قطعی برای آسم وجود ندارد . درمانهای بسیار خوبی برای کنترل علائم آسم در دسترس هستند . ما هرسال درمورد آسم مطالب جدیدتری می آموزیم و داروهای موثر تر و مطمئن تری را مشاهده می کنیم . در نتیجه ، بیشتر مبتلایان به آسم زندگی طبیعی و خلاقی را دارند .تحقیقات ادامه دارد و دورنمای آن روشن است . برای کسب اطلاع بیشتر در مورد آسم می توانید با پزشکان متخصص آلرژی تماس بگیرید .

 

www.daneshnameh.roshd.ir

www.tebyan.net


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/۱٩ توسط کیوان خدایاری

زخم‌ گوارشی یا " اولسر پپتیک "

زخم‌ گوارشی یا " اولسر پپتیک " قرن‌هاست که انسان‌ها را گرفتار کرده است.
علت دقیق این عارضه نامعلوم بود. امروزه می دانیم که یک میکروب عامل این بیماری است: باکتری به نام " هلیکوباکتر پیلوری " .
معده شما یک از بدترین‌ جاها برای رشد یک میکروب است. در واقع هلیکوباکتر پیلوری تنها باکتری است که می‌تواند در معده زنده بماند و رشد کند.

این باکتری بقای خود را مدیون خواص متعددی است که توضیح‌دهنده قدرت سازگاری منحصر به فرد آن است. این باکتری بقای خود را مدیون خواص متعددی است که توضیح‌دهنده قدرت سازگاری منحصر به فرد آن است.

اول اینکه این میکروب به مقدار کمی اکسیژن برای ادامه حیات نیاز دارد. دوم اینکه شکل مارپیچی آن به این باکتری اجازه می‌دهد در میان لایه مخاطی پوشاننده پوشش معده خود وارد کند.

سوم اینکه این باکتری تا حداکثر هفت پروتئین شلاق‌مانند دارد که از انتهای باکتری بیرون زده‌اند و ان را درون لایه مخاطی حرکت می‌دهند. چهارم اینکه این باکتری دارای گیرنده‌های مخصوصی است که به آن امکان می‌دهد هنگامی که راه خود را در میان مخاط بگشاید و به سلول‌های پوشش معده بچسبد.

هلیکوباکتر پیلوری یک خاصیت دیگر هم دارد که از همه مهم‌تر است. این باکتری می‌تواند مولکول‌های " اوره " ـ ماده شیمیایی که در بافت‌ها و مایعات بدنی انسان وجود دارد ـ را تجزیه کند.
این فرآیند باعث ایجاد آمونیاک و دی‌اکسید کربن می شود ، که غلاف‌ ابرمانندی در اطراف باکتری به وجود می‌‌‌آورد که آن را اسید معده که باکتری‌های معمولی را می‌کشد ، حفاظت می‌کند.

این توانایی برای تجزیه اوره امتیاز بزرگی برای هلیکوباکتر پیلوری است ، اما پزشکان این خاصیت را به امتیازی برای خودشان بدل کرده‌اند ، به این ترتیب که با " آزمون تنفسی اوره " وجود عفونت با این باکتری را تشخیص می‌دهند.


چه کسی هلیکوباکتر می‌گیرد ؟
بر اساس بهترین تخمین‌ها حدود نیمی از جمعیت جهان با هلیکوباکتر پیلوری آلوده هستند و این شیوع آن را شایع‌ترین عفونت باکتریایی در انسان‌ها می‌سازند.
از آنجایی که این ارگانیسم تنها از طریق آب و غذا منتقل می‌شود که با مواد مدفوعی عفونی انسان آلوده شده باشند ، عفونت با هلیکوباکتر پیلوری بیش از همه در مناطقی شایع‌ هستند که ازدحام جمعیت ، بهداشت نامناسب و عدم رعایت کافی نظافت وجود داشته باشند.
در کشورهای رو به توسعه مثل بعضی مناطق ایران شیوع عفونت با این باکتری به 80 درصد می رسد. میزان عفونت با این باکتری در یک کشور بر حسب سن و وضعیت اجتماعیـ اقتصادی متفاوت است.

هلیکوباکتر چگونه آسیب می‌رساند ؟
هلیکوباکتر پیلوری بر خلاف باکتری‌های استرپتوکوک و استافیلوکوک که روی پوست یا در گلو قرار دارند ، بدون اینکه التهابی ایجاد کنند ، همیشه باعث التهاب می‌شود ، و در این مورد التهاب معده یا " گاستریت " به وجود می‌آید.

این باکتری انواع مختلفی از سموم را ایجاد می‌کند که گلبول‌های سفید را تحریک می‌کند تا پروتئین‌های کوچکی ( سایتوکاین‌ها ) را تولید کنند. این مواد به نوبه خود چرخه التهاب را بیشتر تشدید می‌کنند. سویه‌هایی از هلیکوباکتر که حاوی یک ژن خاص به نام cagA را داشته باشند ، بیشتر از همه آسیب‌رسان هستند. با این حال حتی این گونه‌ها نیز از پوشش معده به سایر نقاط بدن گسترش پیدا نمی‌کنند.

گرچه هر کسی که هلیکوباکتر پیلوری را داشته باشد ، دست کم درجاتی از گاستریت را دارد ، اکثریت عمده این افراد بدون علامت هستند و حالشان خوب باقی می ماند.
سیگار کشیدن خطر زخم‌های گوارشی و سرطان‌های مربوط به هلیکوباکتر پیلوری را افزایش می دهد ، و همچنین درمان آنتی بیوتیکی این عفونت را مشکل‌تر می‌کند.

تشخیص
آسان‌ترین راه تشخیص هلیکوباکتر پیلوری انجام یک آزمایش خونی است که می‌تواند پادتن‌ها یا آنتی‌بادی‌هایی را شناسایی کند که در پاسخ به عفونت تشکیل می شوند.
علیرغم آسانی انجام آزمایش خون ، این شیوه دارای دو محدودیت است. اول اینکه نمی‌تواند میان یک عفونت فعال که باعث بیماری می‌شود و یک عفونت نهفته که علائمی ایجاد نمی‌کند ، تفاوتی قائل شود.

دوم اینکه آزمایش خون نمی‌تواند بگوید که آیا درمان باعث معالجه بیماری و ریشه‌کنی باکتری شده است یا نه ، چرا که پادتن‌های ضد باکتری مدتها پس از نابودی آن در خون باقی می‌مانند.
با این وجود اگر میزان پادتن قبل از درمان بسیار بالا باشد ، نشان‌دهنده عفونت فعال است ، در حالیکه کاهش شدید پس از درمان بیانگر موفقیت آن است.

دو آزمایش غیرتهاجمی دیگر که به پزشکان امکان می‌دهند که عفونت فعال با هلیکوباکتر پیلوری را تشخیص دهند و با دقت بسیار معالجه بیماری را ارزیابی کنند.
آزمون جدیدتر میزان پرئتئین‌های باکتری را در نمونه مدفوع شناسایی می‌کند. حدود 94 درصد بیماران دارای عفونت فعال هلیکوباکتر پیلوری آزمایش مدفوع مثبت است ـ و اگر درمان موفقیت‌آمیز باشد ، نتیجه آزمایش تقریبا همه این افراد یک تا چهار هفته پس از درمان منفی می‌‌شود.

آزمون قدیمی‌تر بر توانایی هلیکوباکتر پیلوری در تجزیه اوره متکی است.
" آزمایش تنفسی اوره " یک شیوه سریع ، دقیق و ایمن برای شناسایی هلیکوباکتر پیلوری استـ و از آنجایی که تنها باکتری‌های فعال را شناسایی می‌کند ، می‌تواند برای آزمایش معالجه باکتری به کار رود.

اغلب بیمارانی که گمان می‌رود هلیکوباکتر پیلوری داشته باشند ، می‌توانند با یکی از این سه آزمایش غیرتهاجمی تشخیص داده شوند: آندوسکوپی و نمونه‌برداری بافتی و 
اما قدیمی ترین آزمایش برای هلیکوباکتر پیلوری که یک شیوه تهاجمی است که استاندارد طلایی باقی می ماند : آندوسکوپی و نمونه‌برداری بافتی.
پیش از آندوسکوپی به بیمار یک داروی مسکن داده می‌شود و یک ماده بیحسی به گلوی او اسپری می‌شود. سپس پزشکان لوله فیبر نوری آندوسکوپ را از طریق دهان به معده می‌فرستند.

آنها پوشش معده را بررسی می‌کنند و بیوپسی یا تکه‌برداری انجام می‌دهند.
برای تشخیص سریع می‌توان نمونه بافت معده را از لحاظ وجود آنزیم هلیکوباکتر پیلوری که اوره را تجزیه می‌کند ، مورد آزمایش قرار داد.
متخصصان آسیب‌شناسی با استفاده از میکروسکوپ و رنگ‌آمیزی‌های مخصوص می‌توانند خود باکتری را نیز در مخاط معده ببینند و آن را از لحاظ حساسیت به انواع پادتن‌ها مورد آزمایش قرار دهند.

سایر عوامل ایجاد زخم‌های گوارشی
استرس و رژیم غذایی را فراموش کنید. تنها سه علت ثابت‌شده برای زخم گوارشی وجود دارد.
شایع‌ترین علت هلیکوباکتر پیلوری است.
یک علت بسیار نادر دیگر " گاسترینوم " است: تومورهای اثنی‌عشر یا دوازدهه که با تولید هورمونی به نام گاسترین ترشح بیش از حد اسید معده و ایجاد زخم را باعث می‌شوند.

یک علت بسیار شایع دیگر مصرف قرص‌های " ضدالتهابی غیراستروئیدی " ( NSAIDs ) مانند آسپیرین ، ایبوپروفن ، ناپروکسن و ... است. تقریبا همه زخم‌هایی که بوسیله هلیکوباکتر پیلوری ایجاد نمی‌شوند ، ناشی از این گروه داروها است.
همه این داروها می‌توانند باعث التهاب ، ایجاد زخم ، یا خونریزی به خصوص در سالمندان شوند.

درمان
وقتی صحبت عفونت می‌شود ، همه به یاد آنتی‌بیوتیک و علاجی فوری می افتند.
این شیوه برای بسیاری از باکتری‌ها موثر است ـ اما نه برای هلیکوباکتر پیلوری ، که توانایی غریبی برای مقاوم‌شدن به آنتی‌بیوتیک‌ها دارد.

خوشبختانه پزشکان می‌توانند با استفاده از درمان ترکیبی آنتی‌بیوتیک بر این مشکل فائق آیند.
بسیاری از برنامه‌های درمانی در دسترس هستند؛ در همه آنها ترکیبی از دست کم دو آنتی‌بیوتیک به علاوه یک یا داروی خنثی‌کننده اسید به کار می‌روند.یکی از این برنامه ها عبارتست از
1ـ مترونیدازول
2ـ تتراسیکلین
3ـ بیسموت
4ـ امپرازول

لازم است این نکته را ذکر کنم که برنامه های دیگری وجود دارد که آنها هم درمان کننده هستند و بسیار هم موثر هستند.

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/۱٧ توسط کیوان خدایاری

گرایش تحصیلی

رشته های مجاز شرکت در آزمون

ضرایب

پرستاری

کارشناسی پرستاری – پرستار ماما- هوشبری – اتاق عمل

پرستاری داخلی و جراحی(4) –پرستاری کودکان(2) – پرستاری بهداشت جامعه (2) – پرستاری بهداشت مادران و نوزادان (2) – روان پرستاری (2) – زبان عمومی (2)

پرستاری مراقبت های ویژه

کارشناس پرستاری – هوشبری – اتاق عمل

پرستاری مراقبت های ویژه (5) – پرستاری داخلی و جراحی (2) – روان پرستاری (1) – زبان عمومی (2)

پرستاری مراقبتهای ویژه نوزادان

کارشناسی رشته پرستاری ، هوشبری ، مامایی

پرستاری کودکان ( کودک سالم وبیمار) (3) – پرستاری مراقبت های ویژه (2) – بهداشت مادران و نوزادان(2) – برنامه کشوری شیر مادر واحیائ نوزاد، واکسیناسیون و ارتقای سلامت مادر و نوزاد(1) – زبان عمومی (2)

پرستاری سالمندی

کارشناسی پرستاری

پرستاری داخلی و جراحی(5) - پرستاری بهداشت جامعه (4) – روان پرستاری (3) – زبان عمومی (2)

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/۱۱ توسط کیوان خدایاری

آنتی بیوتیک چیست؟

 

آنتی بیوتیک ها ترکیبات شیمیای ای هستند که در غلظت های خیلی کم، قادرند از رشد موجودات بسیار ریز (میکروارگانیسم ها) جلوگیری کنند.

یک آنتی بیوتیک خوب باید دارای خصوصیات زیر باشد:

1-دارای خاصیت سمی انتخابی باشد. یعنی فقط روی عامل بیماری زا اثر کند.

2-طیف وسیعی داشته باشد و روی تعداد زیادی از باکتری ها اثر بگذارد.

3-اثر باکتریسیدال آن از خاصیت باکتریواستاتیکش بیشتر باشد (واژه باکتریواستاتیک به معنای دارویی است که به طور موقت رشد یک موجود زنده بسیار کوچک (میکروارگانیسم) را مهار می کند. مثل داروی تتراسایکلین. واژه باکتریسیدال بیانگر دارویی است که موجب مرگ میکروارگانیسم می شود. مثل

پنی سیلین).

4-در آب به خوبی محلول و پایدار باشد و نیاز به کاربرد با دوزهای بالا نداشته باشد.

5-عوارض آن کم، قیمت آن مناسب و با حداقل دوز مؤثر واقع شود.

منبع: درسنامه علوم پایه پزشکی حیان- دکتر مهدی خزعلی/ دکتر میثم مرتاضیان- جلد 7 میکروب شناسی- دکتر جمیله نوروزی

درسنامه جامع علوم پایه پزشکی میر- جلد1- دکتر منصور میرزایی/ دکتر محمدرضا امید ظهور- بخش میکروب شناسی- دکتر پرویز مالک نژاد/ دکتر جمیله نوروزی

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/۸ توسط کیوان خدایاری


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/۸ توسط کیوان خدایاری

درس ویژه:

مراقبت های ویژه در ICU نوشته ملاحت نیک روان مفرد و حسین شیری از انتشارات نور دانش

مراقبت پرستاری ویژه در بخش های سی سی یو، آی سی یو، دیالیز/ مولفین: معصومه ذاکری مقدم، منصوره علی اصغرپور/ انتشارات اندیشه رفیع

مراقبت های پرستاری ویژه در بخش های سی سی یو.آی سی یو و دیالیز/مولفین: محمدرضاعسگری و سلیمانی/انتشارات بشری/87

مراقبت های پرستاری ویژه ICU, CCU و دیالیز، میترا ذوالفقاری، احمدعلی اسدی نوقابی، شیواسادات بصام پور نشر: سالمی (28 آذر، 1389)

 

درس داخلی و جراحی :درسنامه اسدی نوقابی،در صورتیکه مایل به خواندن برونر هستید نیازی به خواندن بخشهای آناتومی و فیزیولو‍ژی ابتدای کتابها نیست و............

 

   درس روان پرستاری: روان1 کوشان،روان2 اسدی نوقابی

درس زبان::essential word for the toefl,504,expanding skills(advanced),developing skills(advanced)تست کنکور سالهای قبل نوبت صبح وعصر


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٥/٧ توسط کیوان خدایاری

مالتیپل اسکلروزیس (بیماری MS )چیست؟

 

مالتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری مزمن با علت ناشناخته است که منجر به التهاب و از بین رفتن میلین در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) می شود که نتیجه آن اختلال در کارکردهای سیستم عصبی است. (میلین فسفولیپید پروتئینی است که به صورت عایقی رشته های عصبی بزرگ را می پوشاند و در انتقال پیام های عصبی نقش دارد). تظاهرات این بیماری در نوع و شدت با توجه به محل درگیری در مغز و نخاع متفاوت است.

 

اپیدمیولوژی

سن شروع معمولا 10 تا 59 سالگی است (70% بیماران 40-20 ساله هستند). زنان دو برابر مردان مبتلا می شوند. شیوع این بیماری با فاصله گرفتن از خط استوا افزایش می یابد و در نژادهای مختلف متفاوت است.

سبب شناسی

علت بیماری ناشناخته است. شواهد موجود مکانیسم خود ایمنی را مطرح می کند که طی آن سیستم ایمنی بر علیه میلین فعال می شود و آن را از بین می برد. عواملی مانند استعداد ژنتیکی، منطقه جغرافیایی، عفونتهای ویروسی و فشارهای روحی را در پیدایش آن موثر می دانند.

ژنتیک

اکثر موارد بیماری به صورت اسپورادیک (تک گیر) می باشد. شواهدی دال بر تأثیر استعداد ژنتیکی و ارثی وجود دارد. میزان بروز همزمان در دو قلوهای تک تخمکی (همسان) 30%-25% است. احتمال ابتلا بستگان درجه اول بیماران 15-5 بار بیش از سایرین است. خطر ابتلا در خواهران و برادران فرد مبتلا 5%-2% است در حالی که خطر ابتلا در والدین یا فرزندان فرد مبتلا کمی پایین تر است.

بارداری

میزان عود در طی سه ماهه سوم بارداری کاهش می یابد. بسیاری از مطالعات افزایش میزان عودها را در شش ماه اول بعد از زایمان نشان داده اند. رویهمرفته بارداری اثر درازمدتی روی دوره بیماری یا میزان ناتوانی حاصل از آن داشته باشد.

علایم و نشانه ها

-اختلال در راه رفتن

-اختلالات شناختی

-افسردگی

-دوبینی

-فلج صورت

-خستگی

-اختلال عملکرد روده ای (یبوست ، بی اختیاری)

-افزایش رفلکس های وتری

-فلج در نگاه کردن

-کاهش حس

-علامت لرمیت (با خم کردن گردن شوک برقی در انداها ایجاد می شود)

-نیستاگموس

-درد

-فلج/ ضعف انداها

-گزگز و خواب رفتگی

-ناتوانی جنسی

-سفتی عضلات

-لرزش

-نورالژی عصب سه شاخه

-تکرر ادرار، بی اختیاری ادرار، احتباس ادرار

-سرگیجه

-اختلال بینایی

-صرع

این علایم اغلب گذرا بوده و بعد از چند روز تا چند هفته از بین می روند ، اگرچه ممکن است نقایص عصبی خفیفی بر جای بماند. عود بیماری ممکن است ماه ها یا سال ها پس از حمله اولیه رخ دهد.

روش های آزمایشگاهی

برای تشخیص MS ، هیچ تست آزمایشگاهی قطعی وجود ندارد.

روش های تصویربرداری

MRI بهترین روش تشخیصی است که در 90% بیماران با تظاهرات MS غیرطبیعی می باشد و پلاک های MS (مناطق فاقد میلین در ماده سفید مغز و نخاع) را نشان می دهد. پلاک هایMS  باید در زمانهای مختلف و در بخشهای مختلف مغز و نخاع دیده شوند تا بتوان تشخیص MS را گذاشت.

سایر تست ها

-آزمایش مایع نخاع (CSF) در مواردی کهMRI  تشخیصی نیست می تواند به تشخیص کمک کند. الکتروفورز پروتئین های مایع نخاع وجود باند الیگوکلونال (افزایش میزان IgG) به علت فعال شدن سیستم ایمنی را در 90%-80% بیماران نشان می دهد.

-آزمون های پتانسیل های فراخوانده ( Evoked Potentials)

نسبت به MRI و CSF ارزش کمتری دارد ولی غالباً نشان دهنده کندشدگی سرعت هدایت در مسیرهای عصبی است.

مراقبت های عمومی و درمان های دارویی

-درمان عفونت ها و تب

-اجتناب از استرس ها

-ورزش

-رژیم متعادل، کم چرب، پرفیبر  

-فیزیوتراپی

-کاردرمانی

-گفتار درمانی

-درمان علایم و نشانه های بیمار

-کورتیکواستروئیدها (کورتون) در مرحله حاد یا شدید بیماری

-اینترفرون ها سیستم ایمنی را تنظیم کرده و باعث کاهش میزان عودهای بیماری می شوند. سه فراورده اینترفرون بتا شامل: اینترفرون بتا- (1b(Betaseron، اینترفرون بتا- (1a(Avonex، اینترفرون بتا- (1a(Rebif

-گلاتیرامر استات (Copaxone) یک پروتئین صناعی است که شباهت زیادی به میلین دارد.

-متوتروکسات

-میتوگزانترون (Novantrone)

-آزاتیوپرین

-سیکلوفسفاماید

-ایمونوگلوبولین وریدی

-تعویض پلاسما

-کلادریبین

دوره بیماری و پیش آگهی آن

-نوع عود کننده فروکش کننده: دوره هایی از تشدید حاد بیماری که در فواصل بین این عودها بیماری پیشرفت نمی کند.

-نوع پیشرونده ثانویه: بیماری بعد از دوره های عود و بهبود اولیه تدریجاً پیشرفت می کند.

-نوع پیشرونده اولیه: بیماری از ابتدا به صورت تدریجی پیشرفت می کند.

اکثر بیماران حداقل تا حدودی از حمله حاد بیماری بهبود می یابند ولی پیش بینی زمان وقوع حمله بعدی غیر ممکن است. اگرچه نهایتاً درجاتی از علایم عصبی بر جای می ماند اما نیمی از بیماران پس از ده سال تنها دچار ناتوانی های خفیف تا متوسط می شوند.

در موارد زیر پیش آگهی MS بهتر است:

-شروع پیش از 40 سالگی

-جنس مؤنث

-آغاز بیماری با علایم بینایی

-کم بودن دفعات عود در چند سال اول

-روند بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) با فراز و نشیب باشد نه یکنواخت و پیش رونده

 

 نکاتی در مورد مراقبت بیمار مبتلا MS از خود

          هنوز محققان راهی را که بتوان از ابتلا به MS جلوگیری کرد، پیدا نکرده اند. اگر فردی تشخیص MS روی او گذاشته شد، در قدم اول و مهمترین مورد حمایت خوب خانواده، دوستان و اعضای تیم درمانی از وی می باشد تا او خود را تنها احساس نکند. البته نکاتی را هم خود بیمار مبتلا به MS باید رعایت کند از جمله استفاده از یک روش صحیح و سالم برای زندگی، مصرف منظم داروهای تجویز شده، برنامه منظم برای فعالیت فیزیکی و ورزش، داشتن استراحت به میزان کافی که می تواند فرد را به وضعیت بهتری از سلامت رهنمون شود. همچنین کاهش سطوح استرس فرد بیمار می تواند در کاهش علائم او مؤثر باشد. همچنین اجتناب از فعالیت زیاد در محیطهای بیرون خصوصاً در هوای زیاد گرم که می تواند باعث تشدید بیماری شود، لازم است. حمام سونا، وان حاوی آب خیلی گرم، دوش با آب گرم گرفتن همگی می توانند باعث بدتر شدن علائم شوند که پرهیز از آنها مفید بنظر می رسد. . بیماران با مشکلات شدید مثانه ممکن است برای تخلیه ادرار خود به نصب لوله ادارای نیاز پیدا کنند. درمانهای فیزیکی و شغلی نیز به بیمار کمک می کندکه محدوده حرکات خود، قدرت عضلات و انعطاف پذیری آنها را حفظ کنند و همچنین تکنینهائی را برای جبران اختلال هماهنگی بین حرکات در تعادل را بیاموزند تا بتواند علیرغم ناتوانائی هائی که دچار آن شده اند، کارکرد خود را حفظ کرده و به شغل خود ادامه دهند. برای رفع خستگی نیز علاوه بر بعضی از داروها، تنظیم روش زندگی خود برای قرار دادن دوره های مکرری از زمان جهت استراحت و تجدید قوا می تواند مفید باشد.

منابع:

برونر سودارث، مغز واعصاب، زهرا مشتاق و صدیقه سالمی، نشر جامعه نگر، ویرایش دوازدهم2010، ص 253

سایت http://drghaedi.blogfa.com

 

منبع عکس: http://img.tfd.com/GEM/gem_

0003_0003_0_img0454.jpg




شیوع آرتروز زودرس در جوانان افزایش یافته است


 آرتروز چیست و چه بخش‌هایی از بدن را درگیر می‌کند؟
آرتروز یا استئوآرتریت شایع‌ترین بیماری از دسته التهاب مفاصل است.در این بیماری غضروف مفصل صدمه دیده و کم‌کم از بین می‌رود.آرتروز ممکن است هر مفصلی را درگیر کند اما مفاصل بزرگ که وزن بدن را تحمل می‌کنند مثل مفاصل زانو و ران و ستون فقرات بیشتر در معرض ابتلا هستند متأسفانه شیوع آرتروز زودرس در جوانان بیشتر شده است.

بیماری آرتروز ماحصل بسیاری از ضایعات،‌ ضربات، بیماری‌ها و حتی اشکالات دیگر غیر از سیستم اسکلتی است؛ شایع‌ترین علت آرتروز تکرار یک حرکت در جهت خاص و حفظ و نگهداری بدن در یک وضعیت نظیر "نشستن طولانی " است که در این وضعیت آب آن قسمت از بدن از دست می‌رود و قدرت جذب نخواهد داشت که این موضوع منجر به چروکیده شدن دیسک و در نهایت نزدیک شدن مهره‌ها و شل شدن بافت‌های دیگر می‌شود.

آرتروز در شانه و مچ دست به این معنا نیست که شخص کار سنگین و به مدت طولانی انجام داده است بلکه علت این است که در حین فعالیت هیچ استراحتی به مچ دست و شانه داده نشده است که همین مسئله عضلات را دچار فاصله می‌کند و در نهایت به نزدیک شدن سطح مفصلی و شل شدن مایع مفصل منجر می‌شود و آرتروز را به وجود می‌آورد.

کارمندها بیشتر دچار آرتروز می‌شوند، افرادی که وابسته به صندلی هستند بیشتر دچار این عارضه می‌شوند همچنین شیوع کمردرد و زانودرد در بین کارمندان بیشتر دیده می‌شود ضمن اینکه شدت درد در بین آنها بیش از دیگر بیماران است.

اگر ورزش علمی نباشد نه تنها باعث بهبود سلامت عضلانی، اسکلتی و عصبی نمی‌شود بلکه خود صدمه‌زاست و بافت را دچار آسیب جدی می‌کند. با توجه به اینکه ورزش‌های حرفه‌ای فشار خون و ضربات قلب را بالا می‌برد سیستم عضلانی را نیز درگیر می‌کند

. آیا چاقی هم در ابتلا به آرتروز تأثیر دارد؟
چاقی خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می‌دهد.به ‌طور کلی هر چقدر وزن بالاتر باشد مفاصل بزرگ(مثل زانوها)باید بار و فشار بیشتری را تحمل کنند و در نتیجه خطر ابتلا به آرتروز در آنها بیشتر می‌شود. چاقی حتی احتمال بروز آرتروز در دست‌ها را هم افزایش می‌دهد.

درمان :

هدف از درمان، حفظ کارکرد طبیعی مفاصل بوسیله تسکین درد، کاهش سفتی و تورم، و کاهش صدمه به مفصل است.

 

توصیه  ها:
 توصیه می‌شود اگر افراد یک ساعت پیاده‌روی می‌کنند، هر 15 دقیقه به بدن استراحت داده و سپس به فعالیت خود ادامه دهند.

  • شاغلان در خطر ابتلا به آرتروز قرار دارند.
  • ساییدگی زانو و ستون فقرات شایعترین نوع آرتروز است.
  • سرما باعث تشدید درد وگرما باعث تسکین آرتروز می شود.
  • حمل کیف با دست باعث آرتروز کتف و گردن می شود.
  • دیسک کمر را با آرتروز اشتباه نگیرید.
  • آرتروز در ورزشکاران حرفه ای که مدام در معرض ضربه خوردن هستند شایع تراست.  
  • برای مصرف یک رژیم غذایی متعادل و محدود از نظر انرژی با کارشناس تغذیه مشورت کنید.
  • تمرینات ورزشی را در زمانی که درد ندارید انجام دهید یا قبل از ورزش مسکن مصرف کنید.
  • گاهی برای استراحت دادن به مفصل و حفظ آن از صدمه، نیاز به استفاده از آتل یا عصا باشد.آتل، عصا و واکر فشار وارده به مفصل را کم کرده و درد را کاهش می دهد.
  • بلندی عصایی که استفاده می کنید، باید به اندازه ای باشد که آرنج شما کمی خم شود.                                                             


با ورزش کردن،عضلات اطراف مفاصل تقویت شده و ثبات مفصل افزایش پیدا می‌کند.البته ورزش کردن نباید باعث بروز درد در مفصل شود و اگر چنین اتفاقی رخ داد فورا ورزش را متوقف کنید.


در اغلب موارد پزشک برای بیمار داروهای ضد‌درد و ضد‌التهاب تجویز می‌کند که در کاهش درد مفصل مؤثر است.

یماران توجه داشته باشند که جراحی زمانی توصیه می‌شود که درمان‌های دیگری که به تعدادی از آنها اشاره شد مؤثر واقع نشده باشند و بیمار قادر به انجام فعالیت‌های عادی روزمره خود نباشد.


.: Weblog Themes By Pichak :.



تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک